Dönüşünde gözüm yok. benim aklım gidişinde, Yok sattı hatıralar senin eksikliğinde...

bugün gözümde hatıralarımız canlandı.hala soruyorlar, inanmıyorlar.ben bitti dedikçe gülüyorlar inandıramıyorum.biz bile inanmışken bir şeylerin bittiğine başkaları nasıl ciddiye almıyor anlayamıyorum.hep böyle olmaz mı zaten.çok seversin,bağlanırsın,hayatında çok önemli bir yeri verirsin,yediğin içtiğin ayrı gitmez,üstüne titrersin ama sonra bir bakmışsın o artık hayatında yok.kalmışsın bir başına.canın ne dışarıya çıkmak ister ne de dostlarınla vakit geçirmek.sadece kendinle olmak istersin.sürekli kendini,ilişkini sorgularsın.nerede yanlış yaptık bize diye!ama artık bunları sorgulamanın da bir anlamı yoktur.çünkü o artık yoktur.bir daha gelmeyecektir,gelse bile sen hayatına almayacaksındır,alsan bile eskisi gibi olmayacaktır.eğer birbirinize biraz saygınız varsa karşılaştığınızda ufak bir selam verirsiniz.ve o bakışlar...uzun zaman görmemenin yarattığı bakışlar.içinizden geçirirsiniz ama yüzüne söyleyemezsiniz "göbek yapmış sanki,sanki saçları da dökülmüş biraz. büyük ihtimalle 5 yıla kalmaz saç derisi gözükür."gibi cümlelerle kendi kendinizi onun artık çokta yakışıklı bir şey olmadığına inandırmaya çalışırsınız.oysa siz onu her haliyle sevdiniz ama gözünüze bir şey batması lazım.ondan deli gibi soğumanız lazım.insanın çevresindekileri kandırması kolaydır da kendini kandırması epey zaman alır.artık o yoktur bir daha birlikte yürüyüş yapamayacağını,elele tutuşamayacağını,özlediğinde sarılamacağını,öpemeyeceğini bilirsin.zor zamanlarında ilk onu arayamazsın artık.arasan açar telefonu yardımcı olmaya da çalışır ama sen arayamazsın.gurur mu inat mı öfke mi bilmem ama bir şeyler aramanı imkansızlaştırır.artık hayal kurmak istemezsin ne onunla ne de bir başkasıyla.ama etrafın seni hayallerine katmak isteyen insanlarla doludur.içinden dersin "ne çok kişi varmış,hepsi de ayrılmamızı mı beklemiş?" diye.ne yapacağını kime ne diyeceğini sapıtırsın.kalbinde hiç dolmayacak olan kocaman bir boşluk vardır.ve dedim ya o hiç dolmaz.her giden bir parçasını götürür kalbinden ayrılırken.elinde kalan kalbinin son parçaları daha bir değerli olur artık senin için.kalbini gerçekten hakeden birine vermek istersin.ve doğru kişiyi beklersin.doğru kişi olduğunu ummaktan başka bir çaren yoktur.çünkü aşk karşıdan bakıldığında çok coşkulu gözükse bile ciddi bir şeydir