My Operaحرف دل
Saturday, March 8, 2008 9:14:03 PM
امروز جهان پیرامون ما دستخوش حوادث زیادی است .یکی از این حوادث ؛ جنایاتی است که در سرزمین فلسطین در حال وقوع هستش
جهانی که ما در اون زندگی می کنیم جهانی با گرایشات مختلف هستش البته من به شخصه آدم عرب دوست انچه که در تلویزیون ایران نشون میدن نیستم اما خودم رو در قبال جنایات غیر بشری مسئول می دونم
من نه به عنوان یک مسلمان یا یک ایرانی بلکه به عنوان یک انسان انزجار خودم رو نسبت به این جنایات اعلام می کنم و قصد خودم رو برای ایجاد چنین وبلاگی روشن ساختن روشنفکران داخلی چه از مولوی شناسانش که این روزها گویا حرفهایشان مانند کف گیرشان به ته دیگ خورده به گفتن اراجیف روی آورده اند . یا مانند بعضی اپوزسیون ها که می خواهند پای کشوری چون آمریکا ]ی در حال انزلال که تمدنش به وحشی بودن آن است [را به ایران بیاورند .تا برای یک ایرانی با شعور تعیین و تکلیف کند ؛
بعضی اقات فکر می کنم این همه ظلم و جور برای چیست
بعد از کمی تأمل
آه آری حرص !!! واز آن بالاتر حرص
همان حرصی که قابیل را به کشتن هابیل روا داشت
از کشته شدن هابیل توسط برادر ، خون های زیاد دیگری نیز ریخته شده
از جنینی که هنوز پای بر دنیا ننهاده است تا پیر زنی از پا افتاده
گاه با خودم می گویم چرا چنین باید باشد ؟
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
و باز هم
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
اما آنچه معلوم است اینست که افرادی به نام مظلومیت خود یک قوم را از سرزمین خود بیرون راندند وبعد هر که از آن قوم مقاومت کرد به نام مبارزه علیه تروریسم کشتندند
کشورهای پیروز جنگ دوم هر بلایی که خواستند بر سر ملت ها آورند و کسی هیچ نگفت چون کسی نمی توانست چیزی بگوید
کشور های پیروز برای خود سازمانی تشکیل دادن که آن را سازمان ملل خواندند و بعد شواریی را تشکیل دادند به نام شورای امنیت که بعد ها معلوم شد نام اصلی این شورا، شورای ذلیت است شورایی که اگر کشوری با آن مخالفت برای آن قطعنامه صادر کنند.
آنها اگر بخواهند به کشوری تجاوز کنند از کسی جز منافع خود اجازه نمی گیرند .
به هر کشوری بخواهند به نام آزادی لشکر می کشند هر چند اگر هزاران فرسخ فاصله باشد
می کُشند
غارت می کنند
باز هم می کُشند اما اینبار کودکان 20 روزه را
می کشند اما این بار مادران را که کودکانشان در آغوش گرفتند
به بردگی و اسارت می برند مردان سرزمین را
می کُشند اینبار اصالت یک قوم را
می کُشند چون کسی نباید در برابر انها حرفی بزند
می کُشند تا از خون ریخته شده بنوشند
می کشند تا بمانند و بکُشند
نمی دانم
واژه کُشتن
چه واژه ننگینی است برای انسان
دیگه نمی تونم ادامه بدم چون جملات قادر نیستند نفرتم رو نسبت به این جهالت ها و ضلم ها بیان کنند.
به امید تعجیل در فرج آخرین منجی[/FONT]
جهانی که ما در اون زندگی می کنیم جهانی با گرایشات مختلف هستش البته من به شخصه آدم عرب دوست انچه که در تلویزیون ایران نشون میدن نیستم اما خودم رو در قبال جنایات غیر بشری مسئول می دونم
من نه به عنوان یک مسلمان یا یک ایرانی بلکه به عنوان یک انسان انزجار خودم رو نسبت به این جنایات اعلام می کنم و قصد خودم رو برای ایجاد چنین وبلاگی روشن ساختن روشنفکران داخلی چه از مولوی شناسانش که این روزها گویا حرفهایشان مانند کف گیرشان به ته دیگ خورده به گفتن اراجیف روی آورده اند . یا مانند بعضی اپوزسیون ها که می خواهند پای کشوری چون آمریکا ]ی در حال انزلال که تمدنش به وحشی بودن آن است [را به ایران بیاورند .تا برای یک ایرانی با شعور تعیین و تکلیف کند ؛
بعضی اقات فکر می کنم این همه ظلم و جور برای چیست
بعد از کمی تأمل
آه آری حرص !!! واز آن بالاتر حرص
همان حرصی که قابیل را به کشتن هابیل روا داشت
از کشته شدن هابیل توسط برادر ، خون های زیاد دیگری نیز ریخته شده
از جنینی که هنوز پای بر دنیا ننهاده است تا پیر زنی از پا افتاده
گاه با خودم می گویم چرا چنین باید باشد ؟
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
و باز هم
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
اما آنچه معلوم است اینست که افرادی به نام مظلومیت خود یک قوم را از سرزمین خود بیرون راندند وبعد هر که از آن قوم مقاومت کرد به نام مبارزه علیه تروریسم کشتندند
کشورهای پیروز جنگ دوم هر بلایی که خواستند بر سر ملت ها آورند و کسی هیچ نگفت چون کسی نمی توانست چیزی بگوید
کشور های پیروز برای خود سازمانی تشکیل دادن که آن را سازمان ملل خواندند و بعد شواریی را تشکیل دادند به نام شورای امنیت که بعد ها معلوم شد نام اصلی این شورا، شورای ذلیت است شورایی که اگر کشوری با آن مخالفت برای آن قطعنامه صادر کنند.
آنها اگر بخواهند به کشوری تجاوز کنند از کسی جز منافع خود اجازه نمی گیرند .
به هر کشوری بخواهند به نام آزادی لشکر می کشند هر چند اگر هزاران فرسخ فاصله باشد
می کُشند
غارت می کنند
باز هم می کُشند اما اینبار کودکان 20 روزه را
می کشند اما این بار مادران را که کودکانشان در آغوش گرفتند
به بردگی و اسارت می برند مردان سرزمین را
می کُشند اینبار اصالت یک قوم را
می کُشند چون کسی نباید در برابر انها حرفی بزند
می کُشند تا از خون ریخته شده بنوشند
می کشند تا بمانند و بکُشند
نمی دانم
واژه کُشتن
چه واژه ننگینی است برای انسان
دیگه نمی تونم ادامه بدم چون جملات قادر نیستند نفرتم رو نسبت به این جهالت ها و ضلم ها بیان کنند.
به امید تعجیل در فرج آخرین منجی[/FONT]
