Alnımı Kaplayan KARAnlıklardan...

Sarsılmış yüzleri topluyorum, gecikmiş sorulara çevirirken yüzümü…
Daha önce yaşamadım kendimi değil mi?

Hayır, önemli değil gerçekten, kırılmıyor/ köklerinden sökemediğin/ bütün aynalar… Yüzümü tarif etmeye çalışmıyorum sana. Karanlık odamın köşesinden biçimsiz bakışlarını düzeltiyorum, sert ve acımasız olabiliyorum bazen… Dizlerindeki, anlamsız gidişleri tokatlarken işte böyle… Avuç içlerimle yani… Acıdı mı? Acıttım mı? Önemli bile değil artık… Senden yana bütün ihtimallerimi batırdım ben. Tırnağımdan daha aşağılara… Haklısın, yememeliyim belki de daha fazla kendimi. Zaten Ortaya çıkıyor gibisin…

Mutsuz öyküler anlatabiliriz daha fazla şefkat için/bile… Üstelik dağılmış saçlarından tutup yüzünü/ sürtebilirim yüzüme/ bile… Sağımdan dolaşıp, soluma ve önümden arkama biliyorum izliyor gibisin beni. Saklandığın birkaç yer kalmış olmalı diye, kendimi oturttum kendimin önünde. Boydan bir ayna ve omuzlarımdan daha aşağılara… Haklısın, dokunmamalıyım belki de daha fazla kendime. Zaten Soyunuyor gibisin…

Gözlerimden düşüyorsun evet, daha aşağılara üstelik… Bir yırtmaçtan mesela ya da daha mı şık yapmalıyım seni… Sırtındaki derin ürpermede, sana batırdım içimi/ battın mı/ diken diken… Bilmiyorum. Geldiğin yerlerden ve bir daha hiç dönemeyeceğin yerlere kadar. Kaybettim ve zehirlendi gözlerim… Daha aşağılara şimdi… Çok daha… Haklısın, görmemeliyim belki de daha fazla kendimi. Zaten HİÇ yokmuş gibisin…


Sana ektiğim otlardan, içine üflenebilir / yanıklar biriktiriyorum şimdi. Parmak uçlarımdan sonrasında ve derin ırmaklardan koparılmış yosunlarla… Örtüyorum cesedini… Sana, öldürülmüş bir geceden olanca kül ve izmarit güzelliği ile yaptığım bu görkemli törenin bir esrar/ perdesi kadar belirgin olan katilliğimin… Delillerini sunuyorum. Sırtın bana dönüktü ve çektim saçlarından… Seni zorladım, seni kandırdım, seni yaktım… Tenin tene sürtünmesi kadar, gerçekti. Haklısın, söndürmeliyim kendimi. Zaten Üşüyor gibisin…

“Bana gelirsen kalbin elinde gel
kemiklerinden sıyrılıpta gel
baharı bekle akasyalarla gel
çuvallamayız korkma bir rumuz ikimize de yeter.
Söyle bana daha önce hiçkimseciklere söylemediğin sözler.”