Lisim okiem...

With a great pleasure I would like to present a LipDub - performance from my "old" University in Poznan / Poland
info about clip: LipDub was created on 13th December by 220 student's of Adam Mickiewicz's University.
song: Alphabeat - Fascination

Kolega Rob podeslam... sie ubawilam podaje dalej...

...jak zawsze wszystko jest na Prosiaczka ....

Wczoraj całkiem przypadkowo trafiłam do Yasminowego świata i zostałam oczaraowana. Jak tak patrzę na te mini dzieła sztuki to aż trudno uwierzyć, że to wszystko można zjeść! ...ale z drugiej strony, to aż żal
Precyzja i fantazja wykonania zachwyca, a przecież to tylko TORT. No nie mogę oczu nacieszyć!
Ciasta to torty w stylu angielskim i jak podaje Yasmin: dekoracje powstają ze specjalnej plastycznej masy cukrowej. Gdyby Angole zobaczyli co tak faktycznie można zrobić z tymi ich tortami to chyba by mi oczy na wierzch wyszły. Trochę się tych ich przysmaków naoglądałam i z żalem muszę stwierdzić, że nie dość, że z wierzchu marnie wygladają to jeszcze środek pozostawia WIELE do życzenia.

Read more...

SKOPRIONY (24.10 - 22.11) są egocentrykami. Kierują się rozumem. Uczucia dopuszczają do głosu rzadko. Odznaczają się doskonałą pamięcią i bystrością umysłu. Skorpiony są dumne, energiczne, wytrzymałe, inteligentne, posiadają bogatą wyobraźnię. Są bardzo namiętne we wszystkim co robią. Nie znoszą połowiczności. Są doskanałymi organizatorami pracy swojej, a zwłaszcza innych. Żyją i kochają intensywnie. Ich dynamiczność i intensywność udzielają się otoczeniu. Są bardzo dyskretne, nie zdradzają powierzonych im tajemnic. Nie przerażają ich trudności, bo lubią walkę, nie lubią wygodnictwa. Wciąż potrzebują nowych impulsów.
Znaki przychylne: Byk, Rak, Ryby (źródło: kartka z kalendarza ściennego )

Dostałam kiedyś tą notkę od kumpeli, która stwierdziła, że ten opis jest dokładnie o mnie, że ja właśnie taka jestem... coż, trudno mi się z nią nie zgodzić. Jestem skorpionem z drugiej dekady, czyli jak podają wszelkie horoskopowe źródła, odmianą łagodniejszą choć do łatwych typów nie należę (pierwsza dekada to podobno te najwredniejsze osobniki) Mam taką jedną cechę, z którą trudno jest żyć... mi samej z nią trudno... mianowicie - nie umiem przegrywać.
Nie chcę przez to powiedzieć, że dążę po trupach do celu, bo taka nie jestem, ale wszelką porażkę nawet tą najmniejszą przeżywam jak koniec świata (mojego świata oczywiście) Walczę zawsze do końca, nawet jak już nie ma nadziei, bo sama świadomość porażki jest dla mnie wystarczająco mobilizująca. Nie umiem przegrywać i już! nawet w bierki muszę wygrać a jak mi nie idzie to sabotuję

Życie było by jednak za proste, gdyby zawsze było tak jak ja chcę, wiec czasem przegrywam. W sumie to żadne odkrycie, ale dla mnie to może jakiś krok na przód, bo się do tego przyznaję przed samą sobą. Nie wiem czy jest jakiś sposób, żeby się oswoić z porażką, żeby nie było tak dramatycznie, żeby nie rozmyślać całymi dniami co poszło nie tak, żeby nie zamykać się w sobię i żeby nie łapać doliny jaka to jestem beznadziejna... ze wszystkich stanów emocjonalnych, które w życiu doświadczam, tego uczucia nienawidzę najbardziej... W chwilach zwątpienia w samą siebie wypełza ze mnie uśpiony, obrzydliwy, przebiegły, żywiący sie moją energią PASOŻYT... i ze wszystkich sił stara się przejąć kontrolę. Ciągnie mnie w tą swoją ciemną dolinę, podkłada kłody, żebym jeszcze parę razy upadła nim sięgnę dna rozpaczy... i kiedy dokopie tak mocno, kiedy myśli że walka jest już wygrana, ja się podnoszę...
Wstaję powoli, otrzepuję się z resztek myśli o tamtym zdarzeniu, poczucie beznadziei zamieniam na złość, bo dzięki temu mogę zacząć działać. Widać, tylko wtedy gdy sięgnę dna w użalaniu się nad sobą, mogę w końcu przejrzeć na oczy. Nie tak łatwo jest odbudować pewność siebie, którą mi zabrano, ale wyznaczam sobie nowy cel, walczę i trochę na zasadzie: Ja wam wszystkim pokażę znów biegnę do pierwszego rzędu...
No tak... zapomniałam dodać, że interesują mnie tylko te pierwsze miejsca, że lubię być najlepsza w tym co robię, bo tak już mają perfekcjoniści... ale akurat z tą cechą walczyć nie zamierzam

Dużo ostatnio myślałam o swoim życiu, co mi się udało osiagnąć, co bym chciała zmienić, czego jeszcze dokonać i wyszedł mi taki mały rachunek sumienia. A wszystko przez to, że 3-go skreśliłam kolejny rok w życiorysie i jak co roku na refleksje mi się zebrało. Gdybym mogła cofnąć czas to pewnie parę rzeczy bym zmieniła... Ale w sumie wychodząc z założenia, że nic się nie dzieje bez przyczyny, widocznie taki miał być mój los. Ktoś tam na górze wybrał dla mnie taki właśnie scenariusz, a mi pozostaje odgrywać swoją postać najlepiej jak potrafię.
I może właśnie o to w tym moim życiu chodzi, żeby walczyć (na początek ze swoimi słabościami), żeby realizować te wszystkie małe cele, ktore sobie wyznaczam, bo to tylko poszczególne etapy do wielkiej bitwy o te najwieksze marzenia. I może w końcu moja wiara i upór przyniosą efekty i spełni się to czego tak pragnę.
Tyle razy padałam na pysk, czasem z nożem w plecach, ale nie tracę wiary w ludzi i w to, że będzie dobrze. Wiem, że zawsze się podniosę, nawet jakbym się czasem zbyt długo zasiedziała w ciemnej dolinie beznadziei, bo gdzieś tam w środku czuję, że będę mieć dobre życie, że przejdę te wszystkie próby...bo czuję, że warto! Powiadają, że nadzieja matką głupich, ale i umiera ostatnia...
Jak mówi Dr.House: Ludzie sie nie zmieniają i ja pewnie też już się nie zmienię... waleczną mam naturę, tylko czasem ktoś mi sktrzydła podcina, a ja tak bardzo nie lubię upadków. Może kiedyś nauczę się jak je skutecznie łagodzić...
Nic to... nie tracę optymizmu, cieszę się każdym nowym dniem, nowym życiem, które tu zaczeliśmy, cieszę się tym co mam, ale dalej walczę o więcej...
Nie dość, że skorpion to jeszcze numerologiczna 1-ka, a więc zaczął się dla mnie 4-ty rok cyklu. Według numerologii: To czas próby – dzieło zainicjowane przez Ciebie w 1 Roku już teraz domaga się praktycznego wykorzystania. To swego rodzaju konfrontacja teoretycznych założeń i „spontanicznych natchnień” z realiami życia. Czas wytężonej, Twojej własnej pracy nad udoskonalaniem swego dzieła. Może pojawić się możliwość konieczności „walki” o uznanie Twoich własnych dokonań. plany na ten rok to CIĘŻKA PRACA – OSIĄGANIE CELÓW.
http://www.ezoforum.pl/kurs-numerologii/1858-temat-6-lata-numerologiczne-i-osobiste.html
...może to właśnie ten rok będzię przełomowy ...coż, zobaczymy za rok

a to sobie wrzucę cwiety na koniec, a co!