And sometimes , when you fall, you fly.

Ik had nog enkele foto's van mijn laatste dagen in Guatemala vorige week, en die wil ik jullie toch niet onthouden. Een bezoekje aan een knappe tentoonstelling met moderne kunst gebaseerd op en gecombineerd met originele Mayakunst (tussen 200 vC en 600 nC). Fluiten, vazen, wierrookpotten.

Ik heb spijtig genoeg geen foto's van een andere tentoonstelling, bij de Spaanse cooperatie (waar het Spaanse vorstenpaar toevallig ook bezoek kwam) met werkjes van Dalí, Picasso, Miro, Gaudí en zo. (Alsof dat nog niet genoeg was, werden bezoekers ook gelokt met gratis wijn en chocoladefondue.)

Natuurlijk vergeet ik de processie op palmzondag niet. Dat was uiteindelijk de reden waarom ik teruggekeerd was naar Antigua. Ja, het stadje kleurde paars van 't volk. Mooie straattapijten, klaar om vertrappeld te worden. (Ik heb ook wat geholpen met het leggen van de alfombra voor de deur van het gasthuis.) Per huizenblok (tussen 50 en 100m) nam een nieuwe groep gelovigen het zware draagwerk over.

Om mij op België voor te bereiden heb ik de laatste dag ook mijn eerste echte regenbij meegemaakt. 15 minuten stortregen, waarna de straat een ondiep riviertje werd. (Achteraf gezien is het weer in België nu toch zooo slecht niet ).

Uiteindelijk moest ik ook opnieuw afscheid nemen van het project, de gastfamilie en medegasten (nog even Manuelas heerlijke brownie gaan eten in Cafe Flor). ¡Adios!

De reis terug ging verbazend vlot. Zelfs de douane passeren met de pakken koffie en kilo's jade (voor de familie en vrienden he) was geen probleem. Echt last van een jetlag heb ik nog niet, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik feestjesgwijs nog niet in de Europese tijdzone beland ben.
Feestjes... van het ene afscheid naar het andere, Bert en Tine vertrekken volgende week voor een tijdje naar de Filippijnen (www.bertentine.blogspot.com).

PS: Nora, I write in Dutch, because I suppose German speaking girls could understand enough written Dutch. At least Schweizerin Samantha told me she could...