कवडसा

गुड मॉर्निंग!

आज २००८ सालातला ३२९ वा दिवस!

तसं आजच्या पोस्टला काय शिर्षक द्यावं ते सुचेना, आणि मग काही दिवसांपुर्वी ठरवलेली हि पद्धत कामी आली परत. असो.
बाकी तुमचं कसं चालु आहे? कसे आहात? कसा होता तुमचा विक-एन्ड? माझा तर एकदम मजेत गेला बुवा.

बुवा? कोण बुवा? ’बुवा’ नाही गेला हो ’विक-एन्ड’ गेला मजेत, असं टेलतोय.... कोण कुठला बुवा उपटवलात मधेच तुम्हालाच ठाऊक. ओह! हा अच्छा!! तो शब्द होय! तसं टेला की मग... ती आपली बोलण्याची पद्धत हो नुसती.. बोलीभाषा! मी तेच म्हणत होतो, म्हटलं आता ब्लॉगवरपण बुवाबाजी अवतरली की काय??

असो. ते सोडुया तिकडेच. तर, सांगा की मला, काय काय डुलतं तुम्ही या विक-एन्डला हलत-डुलत. (शाब्दीक कोटीचा कसातरीच प्रयत्न... ग्लोबल मराठीलापण असं अलंकारांनी सजवलं पाहिजेच ना!)

माझं आधी टेलु म्हणता? बर... माझंच टेलतो आधी, मग तुमचं लिसनतो. (म्हणजे रिडतो...)

खुप काही विशेष नाही केलं शनि-डेला. आपला नेहेमी प्रमाणे उठलो, दात-चहा-आंघोळ-आवराआवरी या चक्रातुन गेलो. आणि मग! मग बाबांनी लायब्ररीतुन ब्रिंगलेलं पुस्तक रिडायला घेतलं. जगन्नाथ कुंटे यांच ’नर्मदे हर हर’. त्यांनी केलेल्या तीन नर्मदा परिक्रमांमधे आलेले वेगवेगळे अनुभव त्यांनी सांगितले आहेत त्या पुस्तकात. अनुभव सगळे अध्यात्मिकच आहेत, पण खरच थक्क करणारे आहेत. मी या वेळी पटापट पुढे न जाता, सावकाश रिडतोय ते पुस्तक. तुम्ही वाचलं नसेल तर जरुर वाचा ते! मला का कोण जाणे, पण ते पुस्तक वाचतांना, त्यातले अनुभव वाचतांना अचानक, नकळतपणे असं मन भरुन येत होतं. मधुनच डोळ्यांत पाणीपण तरळत होतं. अगदी ही पोस्ट लिहितांना - हा पॅराग्राफ लिहितांना पण तसंच होतंय मला.. त्या पुस्तकातल्या गोष्टी नाही सांगणार मी तुम्हाला, त्या वाचुन माहित करुन घेणंच अधिक चांगलं. या पुस्तकात जगन्नाथ कुंटेंनी म्हटलंय की ’नर्मदा मय्याच तुमची काळजी घेते परिक्रमेत’. आणि तुमच्या गुरुचा आदेश झाल्याशिवाय होत नाही परिक्रमा म्हणतात. त्या संदर्भातले त्यांचे अनुभव तर अगदी थक्क करतात! मला तर शब्दच सुचत नाहीयेत ते सांगायला.. भाषापण तोकडी पडते तर...!

अजुन बरेच अनुभव आहेत त्यांचे. अशा गोष्टींमधे तुम्हाला रुची असेल तर जरुर वाचा. आणि नसेल रुची तरी वाचाच!

बास्स! बाकी रवि-डेला तर आत्ये-बहिणीच्या लग्नाला गेलो होतो ठाण्याला. आता आमचापण नंबर ना! त्यामुळं इकडे-तिकडे बघणं होतंच चालु!! पण मला कसलीही घाई नाहीये. अजुन दोन वर्ष तरी काय मी लग्न करत नाहीये. बाकी पुढचं पुढे बघु! पण मुली बघुन ठेवायला काय जातंय? नाहीतरी इतर नातेवाईक विचारुन विचारुन हैराण करतातच आहेत, तर वाहत्या गंगेत हात धुवुन घ्यायचे! नाही का? बाकी या ’फ्रंट’वर विशेष अजुन काही नाही.

तर, अशा प्रकारे माझा आठवडा-एन्ड फुल्ल-टु मजेत, आनंदात पार पडलाय. चला! आता तुमचं काय ते टेला.. सुटाच लगेच!