कवडसा

सुप्रभात...! प्रभास कडुन..!

आपल्या सगळ्यांच्या आयुष्यातला अजुन एक दिवस सुरु झाला!

तर मग, आजचा काय प्लान? (काय हा माणुस आहे, दर वेळी आपला ’काय प्लान.. काय प्लान’ हेच आस्कत असतो.)
हो, मान्य आहे की मी नेहेमीच आस्कतो हा प्रश्न तुम्हाला, पण आज शुक्रवार ना! बऱ्याच जणांसाठी आठवड्याचा कामाचा शेवटचा दिवस!! त्यामुळं म्हटलं काहीतरी शिजवुन ठेवलेलं असेल तुम्ही आज संध्याकाळसाठी, किंवा मग शनिवार-रविवारमधे कुठेतरी बाहेर जाण्याचं ठरवत असाल. नसेल ठरवलं तर ठरवा ना!! विक-एन्ड असतोच त्यासाठी!!!

बरेच दिवस झाले मी कुठं भटकंतीसाठी बाहेर नाही पडलोय. लोनावळा वगैरे जावं म्हणतोय. पण आमचे मित्र-मंडळी असे आहेत ना, ऐन वेळी दगा देतात. त्यामुळं सगळं काही ’रन-टाईम’लाच ठरवतो मी आजकाल. हो ना हो, आता हेच बघा ना - मागच्या वेळी (म्हणजे जानेवारीत बरं का) लोहगडला जायचं ठरवलं होतं. माझे नाशिकचे चांगले आठ-दहा मित्र आहेत पुण्यात. सगळ्यांना नीट आठवडाभर आधी टेललं होतं, सगळ्यांनी होकार पण कळवले होते. आणि ऐन जायच्या वेळी उगवले फक्त दोन! मी तिसरा.

पण आजकाल मला विक-एन्डला कंटाळच येतो. एकतर मी, महेश आणि भरत, असं तिघंच असतो. त्यातुन बोलणार किती आणि काय काय? उगाचच काहीबाही बोलत एकमेकांची खेचत सिटलेलो असतो आम्ही. खुप काही मुड नसतोच आमचा. मग आपलं उगाच सटर-फटर, हलाना-फलाना बडबडायचं आणि निघायचं. गेले कित्येक शनिवार किंवा रविवार आमचं हेच चाललंय. बऱ्याचदा मी शनिवारी एखादं पुस्तक रिडायला सुरुवात करतो, आणि रविवार संपता-संपता ते संपवतो. त्यामुळं मग शनिवार तरी जरा निट पार पडतो. पण रविवारी आम्ही सगळे (सगळे म्हणजे तिघं) भेटतो, आणि मग मगाशी सांगितलेला क्रम सुरु होतो. अक्षरशः रिपीट टेलिकास्टच!

काही तरी उपाय शोधलाच पाहिजे यावर... काय बरं करावं??
छे! काही सुचतंच नाही बघा..
बघु, उद्या संध्याकाळ पर्यंत काही सुचतं का ते.. नाहीतर आहेच ते रिपीट टेलिकास्ट.

या शनिवारी, म्हणजे उद्या ते ’द अल्केमिस्ट’ परत रिडायला घेतोय. खुप आवडतं मला ते पुस्तक! खास करुन त्यात दिलेले ते विचार...! मस्तच!
उगाचच नाही रेकॉर्ड-ब्रेकींग बेस्ट सेलर पुस्तक बनलंय ते! आता चौथ्यांदा वाचेन मी ते.. (हो, बहुतेक चौथ्यांदाच.) पाठच होणार ते माझं आता. पण त्यातले विचार खुप आवडतात मला.

बाकी बघु रविवारी दिवसभर काय करायचं ते. नाहीतर बसुन राहिन टवाळक्या करत.. घरातच.. आणि मग संध्याकाळी संभाजी पार्क किंवा झेड-ब्रिज.
नुसतचं इकड-तिकडं बघत...

या, कॉफी ड्रिंकु... या ना! (आवारा पागल दिवाना मधला ’गुरु गुलाब खत्री’ आठवला काय? घाबरु नका! तो मी नव्हेच!!)
कधीचा बोलावतोय मी.. आपलीच आहे ती... कॉफी हो! चिअर्स!!