कवडसा

गोड गोड मॉर्निंग!
( ह्या कप मधे चहा आहे, एरवी बहुतांश वेळा कॉफी असायची. पण आता कंटाळलो कॉफीला, म्हणुन आजपासुन चहाच. )

इकडे परत एकदा ’वाऱ्यावरती गंध पसरला’च!! पुन्हा एकदा पाऊस झालाच! आणि सरते शेवटी मला पडायचा तो प्रश्न पडलाच!!! (बऱ्याच दिवसांत प्रश्न पडला नव्हता ना!!) अजुन किती वेळा पडणार हा पाऊस असा? पावसाळा एन्डुन कितीतरी दिवस झालेत. तरी आहेच हा बाप्या मधुन मधुन... अरे किती वेळा? तो हिवाळा एक तिकडं (सॉरी सॉरी इकडं )येऊन-जाऊन आहे, आणि हा बंडु आहेच मधुन लुडबुड करत. या ढगाळ हवेमुळे काल सकाळपासुन थंडी अशी नव्हतीच. होता तो फक्त सकाळचा गारवा. बास्स! मग रात्रीतर पाऊसच.

हा! पण काल कामामुळे आलेला प्रचंड कंटाळा मात्र त्यानी एका क्षणात पळवुन लावला... हे मात्र नक्की! काल तर जाम वैतागलो होतो कामाला. खुपच! काही विचारुच नका!! सारखी चिडचिड होत होती. एकतर काल सकाळपासुन माझं डोकं दुखत होतं, त्यात या कामाची भर. काल संध्याकाळी उशीरा थांबलं डोकं. पण सबंध दिवसभर पिच्छा पुरवला त्या दुखण्यानी माझा! काय करणार? असतात एकेकाचे भोग!! (काल ब्लॉगवर दांडी मारण्याच्या असंख्य कारणांमधे हे पण एक कारण आहे.) पण हा पाऊस पडायला लागला, हवेत तो ओल्या मातीचा वास पसरला, आणि बघता-बघता माझा मुड बदलायला लागला. बदलला सुद्धा! बाकी पावसात भिजायला नाही मिळालं तरी डोकेदुखी मात्र नक्की विसरायला लावली त्यानं मला!! थॅंक्स पावसा..

सध्या लाईफ असं काही विशेष नाहीच राहिलेलं.
उठायचं.. आवरायचं.. ऑफिसला जायचं.. काम, काम, काम... घरी जायचं.. जेवायच.. झोपायचं.. बास्स.
यापलीकडे काहीच नाहीये. एकदम कंटाळवाणं झालंय जीणं..
असं वाटतंय सुट्टी घ्यावी महीनाभर, आणि नाशिकला जाऊन रहावं.. आपल्या गावी.
तिकडे बरीच ठिकाणं आहेत जी मला नवी उमेद देतात.
माझी माणसं आहेत ज्यांच्यासोबत माझा वेळ नेहेमीच चांगला जातो.
बघु, कधी सुट्टी घ्यायचा योग येतो ते! तोपर्यंत आहेच नेहेमीचं..

हं... सध्या इतकंच. लागतो आता कामाला.

या चहा घेऊया मिळुन..