काही छान कविता...

मुक्तता...

मरण असे दे देवा, ज्यात असेल आत्म्याची मुक्तता.

मरण असे दे देवा, ज्यात नसेल जगण्याची सक्ती.

मरण असे दे देवा, ज्यात असेल वेदनांची समाप्ती.

मरण असे दे देवा, वाटो वरदानाची प्राप्ती.

मरण असे दे देवा, मरून ही उरेन मी.

मरण असे दे देवा, नसून ही असेन मी.

कुणाच्या इतक्याही जवळ जावू नये
की आपल्याला त्याची सवय व्हावी
तडकलेच जर ह्र्दय कधी
जोडतांना असह्य यातना व्हावी.

डायरीत कुणाचे नाव इतकेही येवू नये
की पानांना ते नाव जड व्हावे
एक दिवस अचानक त्या नावाचे
डायरीत येणे बंद व्हावे.

स्वप्नात कुणाला असंही बघु नये
की आधाराला त्याचे हात असावे
तुटलेच जर स्वप्न अचानक
हातात आपल्या कहीच नसावे.

कुणाला इतकाही वेळ देवू नये
की आपल्या क्षणाक्षणावर त्याचा अधिकार व्हावा
एक दिवस आरशासमोर आपणास
आपलाच चेहरा परका व्हावा.

कुणाची इतकीही ओढ नसावी
की पदोपदी आपण त्याचीच वाट बघावी
त्याची वाट बघता बघता
आपलीच वाट दिशाहीन व्हावी.

कुणाची इतकेही ऐकू नये
की कानात त्याच्याच शब्दांचा घुमजाव व्हावा
आपल्या ओठातूनही मग
त्याच्याच शब्दांचा उच्चार व्हावा.

कुणाची अशीही सोबत असू नये
की प्रत्येक स्पंदनात ती जाणवावी
ती साथ गमवण्याच्या केवळ भीतीने
डोळ्यात खळकन अक्ष्रू जमावी.

कुणाला इतकाही माझा म्हणू नये
की त्याचे 'मी पण' आपण विसरुन जावे
त्या संभ्रमातून त्याने आपल्याला
ठेच देवून जागे करावे...

शब्द ह्रदय जोडुन जातात...,

शब्द ह्रदय तोडुन जातात..,

शब्द कधी काहीही न करता मोठा खेळ खेळून जातात,

शब्द कधी विषारी होतात आणि नाते तोडुन टाकतात,

शब्द मर्यादा न बाळगता कधी काहीही बोलुन जातात,

शब्द कधी मनामध्ये काट्यांचे घर बनवून जातात,

शब्द एखादा ऎकण्यासाठी कान जन्मभर वाट पाहतात,

शब्द शब्द लिहता आयुष्याची पाने उलटून जातात,

शब्दांबद्दल किती लिहावं?...

शब्दच अपूरे पडुन जातात.

(संग्रहीत..)