vries post mortem

Musze zwrócić developerom z serialmonkey honor. Ich sterownik dla karty rt61 jednak działa. Oczywiście dojście do tego jak ustawić na nim tryb ad-hoc nadal nie jest dla mnie jasne, ale jakoś mi się to udało. Za to nowa nowa stara karta ni z gruszki ni z pietruszki skończyła współpracę z linuksem. Daleko jeszcze temu systemowi na desktopy.

Co zabawne i sterowniki graficzne, które ostatnio przestały sprawiać mi większe problemy zaczęły znowu szwankować. Podczas oglądania filmów zaczęły pojawiać się poprzeczne niebieskie linie. Problem jak się pojawił tak ustąpił. Tego nie lubię...

Zaczyna robić się ciepło. Nadchodzi lato. To zły znak dla komputerów. W chwili obecnej w mojej maszynie mam 6 wentylatorków. 1x120mm przy zasilaczu (podłączony do kontrolera obrotów), 1x120mm na obudowie z boku (tego przydałoby się wymienić, bo się do swojego zadania zdziebko nie nadaje), 1x120mm na radiatorze z procka, 1x80mm koło dysków, jeden 1x40mm (chyba) na chipsecie i i nowość 1x80mm przyklejony do podstawy równolegle z płytą główną. Większość firmy Arctic Cooling (które najcichsze nie są). I o dziwo nie hałasuje to nadmiernie. Jaki jest sekret?
Oto on:

przejściówka do podłączenia wentylatorków. Posiada dwa standardowe złącza 12V i dwa 5V. Te drugie są bardziej interesujące, bo pozwalają podłączyć wentylatorki na zwolnionych obrotach. Do kolejnych można podłączyć wentylatorki z kontrolerami obrotów. Oczywiście znawcy chwycą się za głowę, tłumacząc mi, że nie do końca o to chodzi. Prawda jest taka, ze jest to najtańsza metoda ograniczenia prędkości wiatraczka bez zabawy w lutowanie.
Najciekawszą rzeczą jest wentylatorek przyklejony równolegle do płyty. Zrobiłem to dziś sądząc, że winę za problemy z kartą graficzna wynikają z przegrzewania (60 stopni w idlu). I o dziwo przyklejenie wentylatorka do kart spowodowało ochłodzenie karty do 53 stopni. A przyklejenie wentylatorka do podstawy do 49 stopni. Do tego temperatura systemu wykazywana przez płytę znacząco spadła (z 45 na 35 stopni). To zabawne jak bardzo liczy się dobry przepływ powietrza, prawda?

Ostatnio pisałem o VDPAU. I w sumie teraz również będę o nim pisać. VDPAU działa coraz lepiej. W sumie nie ma już video, którego by poprawnie nie otworzył (na karcie z 256Mb ram). Powodem takiego stanu rzeczy, jest dołączenie tego dziadostwa do głównej gałęzi mplayera. Czyli na dzień dzisiejszy wystarczy skompilować mplayer z svn, by cieszyć się akceleracją.

Oczywiście drawback z brakiem composite zostaje. No i nie każdy ma kartę nowszych edycji. Z tego też powodu dziś zajmiemy się eksperymentalną gałęzią mplayera z ffmpeg-mt. Czyli mplayerem obsługującym wiele wątków.

Jak to wygląda w praktyce? Wyłączyłem sobie overclocking i spuściłem taktowanie do oryginalnego 1,86Ghz. Obiekt testowy dopiero niedawno zaczął działać pod VDPAU, więc jest dość wymagający. W obu przypadkach skorzystałem z wyjścia xv.

video:
[avc1] 1920x1088 24bpp 23.976 fps
więc typowy 1080p24

audio:
AUDIO: 48000 Hz, 6 ch, s16le, 0.0 kbit/0.00% (ratio: 0->576000)
Selected audio codec: [ffflac] afm: ffmpeg (FFmpeg FLAC audio)
czyli 5.1 flack

gałąź ffmpeg-mt


normalne ffmpeg


Przede wszystkim film działał dość nieźle pod zwykłym mplayerem, co było dla mnie sporym zaskoczeniem. Jeszcze całkiem niedawno wcale nie dało się go odpalić. Świadczy to o tym, że zostały poczynione znaczne poprawki w wydajności h.264. Ale oczywiście film trochę ciął, jest to zrozumiałe (ciekawe jest to, ze obciążenie co pewien czas przerzucane jest z jednego rdzenia na drugi). Tym czasem mplayer z ffmpeg-mt to płynny playback. Bardzo ładnie, szczególnie, że ta wersja dostępna jest dla wszystkich systemów. Polecam wszystkim mającym wielordzeniowe procki.

Drobny wykresik:

dla video:
[avc1] 1920x1040 24bpp 23.976 fps

Całkiem nieźle. Rozwiązałem część swoich problemów z sztucznym obciążeniem systemu (zapomniałe, ze zakomentowanie linii w conkyrc nic nie daje). VSYNC okazuje się działać, gdy wyłączy się obsługę composite. Z poczatku myślałem, ze wystarczy zakomentować linię w xorg.conf, ale okazuje się, że ta opcja jest teraz domyślnie włączona.

Wynik wygląda nieźle. Aż człowiek chce kupić coś takiego:
http://www.komputronik.pl/Karty_graficzne/GeForce_with_CUDA_9500_GT_Gainward_1GB_HDMI__DVI_PCI_E__DDR2_/pelny,id,65630/
Choć oczywiście nie za taką cenę. Tymczasem chyba lepiej się wstrzymać, poczekać aż dolar stanieje i aż rozwiązanie będzie lepiej wspierać vsync.
W chwili obecnej mam już tylko spatchowanego mplayera (był w AUR, wiec nie musiałem się wysilać) i otwiera on domyślnie pliki mkv przy użyciu właśnie vdpau. Compiz tymczasem mi niepotrzebny.

Za szybko rzuciłem linuksa w trzy diabły. Niestety będąc niepoprawnym geekiem mam ciągoty do sprawdzania jak działają najnowsze wersje programów. A linux niesie ze sobą chyba największe zmiany w tym zakresie. Cóż, chyba nigdy nie rozstanę się z tym złodziejem czasu.
Jak sięgam pamięcią najwięcej problemów miałem zawsze ze sterownikami grafiki. A konkretniej z nimi i mplayerem. Problem najczęściej polega na tym, że vsync nie działa. Rozpracowanie tego dla sterowników intela zajęło mi całkiem sporo czasu. Otóż dla wyjścia vo niestety mamy gigantyczną ilość mało zrozumiałych i nigdzie nie opisanych parametrów. Dla głupich inteli trzeba było ustawić odpowiedni port (o czym dowiedziałem się jakoś po miesiącu szukania). Tymczasem nvidia ma inne problemy. Brak wsparcia dla akceleracji 2D w nowych kartach graficznych powoduje, ze minimalizacja okien w kde3 zżera całą moc obliczeniową mojego procka i tym samym robi przestoje w odtwarzaniu dźwięku i obrazu. Postanowiłem temu zaradzić instalując compiza. Ci, którzy z compiz-fusion mieli dłużej do czynienia pewnie wiedzą, że mplayer i w tym wypadku jest problematyczny. Obraz zwyczajnie mrugał (pokazując biało-czerwoną szachownicę). Trudno mi powiedzieć, czy w końcu udało mi się problem rozwiązać (często wracał znienacka). Tym razem należało dodać adaptor=0 czy coś w tym guście do naszego kochanego xv (jest też patch do mplayera przepuszczający obraz przez odpowiedni plugin compiza, ale niestety powoduje drastyczny spadek wydajności).
Jak wygląda kwestia odtwarzania obrazu pod win? Zero problemów. Mplayer działa dobrze (aczkolwiek wydajność jest niższa z powodu braku xv). Do tego ostatnio divx wydał nowy sterownik dla h.264, który jest stosunkowo szybki.
Linux jest niestety małą porażką jeśli chodzi o sterowniki graficzne. Problemy z nowym kwin, czarne okna w compizie, mrugający kursor muszki to tylko niektóre problemy, z którymi musieli męczyć się użytkownicy linuksów.

Ostatnio nvidia wypuściła na rynek nowy sterownik z akceleracją dla filmów w formacie h.264. Niestety cholerstwo nie działa. Przede wszystkim nie obsługuje warstwy napisów (co jest dla mnie przewinieniem zasługującym na karę śmierci). Po drugie w gruncie rzeczy trzeba by mieć kartę z 512 mb ramu, by odtworzyć filmy w 1080p. A takiej nie mam. A filmy 720p odtwarzają się dobrze i bez akceleracji. Miejmy nadzieję, że nvidia poprawi te kwestie, bo gdy akceleracja faktycznie działa zużycie procesora jest minimalne. Hmm... pewnie prędzej doczekam się darmowych kodeków na win.

I tą konkluzją skończyłem temat kijowych sterowników graficznych, udręki linuksa.

PS. wydajność sterowników pod linksem również nie powala.
PS. Tymczasem i tak siedzę pod windowsem – nowy Warhammer 40k. Na linuksa gry niestety nie wydadzą. Damn...

Spójrzmy prawdzie w oczy. Prawdopodobieństwo, ze będę prowadzić tego bloga w miarę regularnie jest tragicznie niskie. Jednak czasem ma wredna podświadomość każe i wyżyć się literacko (aczkolwiek literatem nie jestem, a tym bardziej poetą, czy pisarzem). I w sumie to by było na tyle.

PS. Oto przykład informacyjnej tandety, która częściej niż rzadziej będzie gościć na tym blogu.