राहुल

प्रत्येकाच्या जीवणात
एक क्षण असा येतो
तो प्रत्येकाच
जीवणच बदलून देतो


मनातील वादळ शांत होताना
विचार सगळे वाहुन जातात
आपल्या बरोबर ते जाताना
दुःखाच ओझ घेऊन जातात


जगायच असेल तर
अस जगा
स्वतः दुःखात असाल तरी
दुसय्रांना आनंद देत रहा

प्रत्येक वेळी आपल्या मनासारखं
घडत नसत कधी
सर्वकाही मनासारखं
मिळत नसत कधी

सर्वकाही मनासारखं मिळाल तर
आयुष्याला अर्थ राहत नाही
म्हणुन तर दॆवं
आपल्या बरोबर राहत नाही.

आठवण तु्झी आली की
खुप काही सुचत
पण... त्यामध्ये
तुझ्याशिवाय दुसर काही नसतं

तुला कस कळल नाही
मन माझ वेडे गं!
का तू जाणून होतीसं
वेडेपण माझ गं!

खुप काही सांगायच होत
मला तू भेटल्यावर
पण... सगळ काही विसरुन गेलो
तू समोर दिसल्यावर

प्रेम म्हणजे काय असतं?
तुझ्याकडे पाहण,पाहतच राहण
डोळ्यात तुझ्या
हरवुन जाणं...

तु गेली तेव्हा
संध्याकाळची वेळ होती
का बर तु मला
रात्र ती देउन गेली...?

आयुष्याची वाटही तेव्हा
खडतर होती
का बर तू मला
जखम ती देउन गेली...?

रात्रभर फुंकर मारत होतो तेव्हा
जखमही ती बरी होत गेली
का बर तु मला
जन्मखुण ती देउन गेली...?

बराच वेळ तेव्हा
चांदण्यांनी मला साथ दिली
का बर तु मला
अमवस्या देउन गेली...?

रात्रीनंतर उजाडलही तेव्हा
प्रकाशाची तहान तु देउन गेली
का बर तु मला
एकटेपण देउन गेली...?

बरेच दिवस गेले तेव्हा
पॊर्णिमाही जवळ येत गेली
का बर तु मला
चंद्राची चाहूल देउन गेली...?