राहुल

.........पहिल प्रेम,पहिली मॆत्री, पहिली शाळा , .... गंमत असते ना पहिल्या पहिल्या गोष्टींची.
आज नविन वर्षाचा पहिला दिवस, आणि पहिला दिवस म्हणला की संकल्प आलेच.
......... मला आजही आठवतय माझी पहिली कविता ज्या कविते पसुन मी कविता लिहायला सुरुवात केली.
तो दिवस १ जानेवारी २००० होता. मा्झी पहिली कविता....पहा कशी वाटते.

आज मी ईथे थांबतोय
मागे वळून पाहण्यासाठी...
किती मिळवलं किती गमावलं
एकत्र मोजण्यासाठी...!

खूप काही गमावलय मी
थोडफार मिळवण्यासाठी...
आता मला लढायचयं
खूप काही मिळवण्यासाठी...!

आज मी सुरुवात करतोय
पु्ढे पुढे जाण्यासाठी...
संघर्ष करायचायं मला
सर्वकाही मिळवण्यासाठी...!

प्रयत्न करावे लागतील मला
मिळवलेल टिकवण्यासाठी...
आजपासून लढायचयं मला
खूप यश मिळवण्यासाठी...!

कधिही आता थांबायच नाही
मागे वळुन पाहण्यासाठी...
प्रयत्न आता करायचे फक्त
पु्ढे पुढे जाण्यासाठी...!

..... तुम्ही कधी कोणाला पत्र लिहल असेलच, प्रेमपत्र नसेल कदाचीत पण साध खुशालीच...
निदाण शाळेत असताना मित्राला पत्र लिहा हा प्रश्न तरी नक्की सोडवला असेलच की ... हो ना!
आताच्या काळात पत्र लिहण दुर्मिळ झालय हे खर पण, आपण सर्वांना सांगतो की पत्र/मेल लिहित जा.
.....आता तुम्हा्ला प्रश्न पडला असेल की आज कविता सोडुन हे काय लिहित बसलोय ... हो ना?
अस काही नाही बर का. तुम्ही आता ही कविता वाचली की तुम्हाला आपोआपच समजेल.


................ पत्र .............

येणारच नसलीच तर नकोच लिहू पत्र
माझी आठवण खरच व्याकूळ करत असेल
तरच लिहि...

लिहायच म्हणून नकॊ लिहू पत्र
ह्रदया्तील गुपित सांगायच असेल
तरच लिहि....

वेळ जात नाही म्हणून नको पत्र
क्षण क्षण युगापरी भासत असेल
तरच लिहि...

ऒपचारिकता म्हणून मुळिच नकॊ लिहू
प्राण कंठाशी आले
तरच लिहि...

आणि हो...
पत्र हे प्रेमपत्रच असायला हव असही नाही
मनातले विचार उत्स्फूर्त पणे
मांडत लिहि...

पोस्टमनला काम हवे म्हणून नकॊ लिहू पत्र
माझ काम नीट चालाव
म्हणून लिहि...

............. संग्रहीत

................. ऎकटेपण कोणाला येत नाही, हा ते कधी येईल सांगता येणार नाही.
एकटेपणा वाटतो तेव्हा तुम्हि काय करता. आपल्याशीच गप्पा की अजुन काही.
मी जेव्हा ही कविता लिहली तेव्हा मला तर असच वाटल. तुम्हाला काय वाटत?

............!! एकटेपण !!...........

एकटेपण वाटल तर
आरश्यासमोर जाऊन उभे रहा
दिसतय का कोणी आपलं
ते शोधुन पहा...

दिसेलच कोणीतरी
मनापासून आवडलेल
ह्रदयाच्या एका कप्यात
खोलवर दडलेलं...

वाटलच तर त्याच्याशी
मनातल बोलत रहा
सांगेल तेही काहीतरी
मनापासून ऎकत रहा...

बोललच नाही काही ते
तरी तुम्ही बोलत रहा
मन मोकळ करण्यासाठी
कधीतरी एकट रहा...

........ बरेच दिवस झाले लिहण्यासाठी शब्दच सापडत नव्हते. आज काही शब्द सापडले आहेत, खर तर मी माझेच काव्य किंवा लिखाण
येथे लिहणार होतो, पण म्हणल की तुम्ही मला एकट्यालाच किती सहन करणार... तर असो माझा संग्रह ही येथे लि्हण्यास काही
हरकत नाही अस मला वाटत. थोडासा तुम्हाला पण वेगळ काहितरी वाचायला मिळेल.....

....... !! शब्द !!.......

शब्द ह्रदय जोडुन जातात
शब्द ह्रदय तोडुन जातात
शब्द कधी काहीही न करता मोठा खेळ खेळून जातात
शब्द कधी विषारी होतात आणि नाते तोडुन टाकतात
शब्द मर्यादा न बाळगता कधी काहीही बोलुन जातात
शब्द कधी मनामध्ये काट्यांचे घर बनवून जातात
शब्द एखादा ऎकण्यासाठी कान जन्मभर वाट पाहतात
शब्द शब्द लिहता आयुष्याची पाने उलटून जातात
शब्दांबद्दल किती लिहावं?
शब्दच अपूरे पडुन जातात

..................... संग्रहीत

एकटेपण वाटल की मी
आरशामध्ये जाऊन पाहतो
आरश्यामधल्या माझ्याशी मी मगं
खुप काही सांगुन जातो

मनातल्या कप्यातले ते काही क्षण
आजही मला साद देतात
आठवणीने त्यांच्या
मनात माझ्या हुंदके येतात

सध्या एकट बसल की
खुपच एकट वाटत
एकटेपणाच्या दुःखाने मगं
मनात खुप टोचतं