My Operaçünkü...
Friday, February 17, 2012 9:55:14 PM
çünküsü şu...
bu akşam bişey deneyeyim dedim.
alinin ve ömerin son derece uyanık, kuduruk olduğu,
yani bizim evin en hareketli olduğu,
oyuncakların ve koltuk yastıklarının havada uçuştuğu
prime-time saatimizde matmazele bulaşıp
ufak-tefek netbukumu açtım
çünkü aklımdan o annemin eteklerine süründüğüm cümle geçti
genelde ali ve ömeri uyuturken matmazel kafamın içinde döner döner
kalbimin hafızasını kurcalar
birkaç anı birkaç görüntü bırakıp gider
çocuklar rem uykusuna geçer geçmez de acele acele bir soluk yazar çıkarım
-burada aklıma bişey daha geldi, bu akşamla ve konuyla hiç alakası yok ama demezsem içimde kalır
bir zamanlar ricoys diye bir şampuanın reklam sloganı vardı hani yıka ve çık diye
işte onun azerilerdeki versiyonu çimirem- çıkirem imiş.-
neyse
benim de
günlüğümsü, zaman zaman şiirimsi, öykümsü ve aslında gizliden kalın bir roman olmaya öykünen
karakalem eskizlerimden şu sonuncusu, yazıp çıkılamayan deneyimsi olmuştur, olduğu gibi buraya astım.
ben zaten klavye kullanmaya hala alışamamış, iki işaret parmağını kalem olarak kullanan, kaleme ve deftere sarı teksir kağıdına hala inanan, tuşlara basma hızı kafasından geçenlere yetişemediği için sürekli cümlelerini unutan bir eskici olduğumdan
ali ve ömerle yazabildiğim bu birkaç cümle çok kıymetlidir.
aslında yazarken arada yaptığımız faaliyetleri de matmazelin eskilerinin arasına parantez içinde ekleseydim, yazı çok eğlenceli olabilirdi.
mesela,
birinci cümleyle ikincisi arasında ömere yemeğini yedirmek için aliyle yaptığımız soytarılıkları,
beşinci cümleyle altıncı cümle arasındaki evin içinde bisiklet sürme aktivitemizi,
birkaç satır sonraki yakalamaç oyunumuzu
son cümleden önce aliyle yaptığım çorbanı içmezsen çukulata yiyemezsin pazarlığını,
yazabilirdim.
yazarken çok eğlendim ama matmazelin kulağını da çektim, lütfen vakitsiz bulaşma bana diye.
çocuklarla bir sonraki aktivitem ancak yarım kalan masalımı onlarla tamamlamak olabilir.
bütün bu ıvır zıvırı şunun için yazdım,
o başı yıldızla işaretli, çerçevelenmiş şey alinin ilk yazısıdır. tüm bu anlattıklarımın finalinde, bilgisayarın yerini keşfedip, minik elini ustaca hem de annesinden daha hızlı, klavyenin üzerinde gezdirip yazmış ve matmazelin vakitsiz salvosuna noktayı koymuştur. ve o yazılanlar içinde aslında en anlamlısı alinin dediğidir.
vesselam...
bu akşam bişey deneyeyim dedim.
alinin ve ömerin son derece uyanık, kuduruk olduğu,
yani bizim evin en hareketli olduğu,
oyuncakların ve koltuk yastıklarının havada uçuştuğu
prime-time saatimizde matmazele bulaşıp
ufak-tefek netbukumu açtım
çünkü aklımdan o annemin eteklerine süründüğüm cümle geçti
genelde ali ve ömeri uyuturken matmazel kafamın içinde döner döner
kalbimin hafızasını kurcalar
birkaç anı birkaç görüntü bırakıp gider
çocuklar rem uykusuna geçer geçmez de acele acele bir soluk yazar çıkarım
-burada aklıma bişey daha geldi, bu akşamla ve konuyla hiç alakası yok ama demezsem içimde kalır
bir zamanlar ricoys diye bir şampuanın reklam sloganı vardı hani yıka ve çık diye
işte onun azerilerdeki versiyonu çimirem- çıkirem imiş.-
neyse
benim de
günlüğümsü, zaman zaman şiirimsi, öykümsü ve aslında gizliden kalın bir roman olmaya öykünen
karakalem eskizlerimden şu sonuncusu, yazıp çıkılamayan deneyimsi olmuştur, olduğu gibi buraya astım.
ben zaten klavye kullanmaya hala alışamamış, iki işaret parmağını kalem olarak kullanan, kaleme ve deftere sarı teksir kağıdına hala inanan, tuşlara basma hızı kafasından geçenlere yetişemediği için sürekli cümlelerini unutan bir eskici olduğumdan
ali ve ömerle yazabildiğim bu birkaç cümle çok kıymetlidir.
aslında yazarken arada yaptığımız faaliyetleri de matmazelin eskilerinin arasına parantez içinde ekleseydim, yazı çok eğlenceli olabilirdi.
mesela,
birinci cümleyle ikincisi arasında ömere yemeğini yedirmek için aliyle yaptığımız soytarılıkları,
beşinci cümleyle altıncı cümle arasındaki evin içinde bisiklet sürme aktivitemizi,
birkaç satır sonraki yakalamaç oyunumuzu
son cümleden önce aliyle yaptığım çorbanı içmezsen çukulata yiyemezsin pazarlığını,
yazabilirdim.
yazarken çok eğlendim ama matmazelin kulağını da çektim, lütfen vakitsiz bulaşma bana diye.
çocuklarla bir sonraki aktivitem ancak yarım kalan masalımı onlarla tamamlamak olabilir.
bütün bu ıvır zıvırı şunun için yazdım,
o başı yıldızla işaretli, çerçevelenmiş şey alinin ilk yazısıdır. tüm bu anlattıklarımın finalinde, bilgisayarın yerini keşfedip, minik elini ustaca hem de annesinden daha hızlı, klavyenin üzerinde gezdirip yazmış ve matmazelin vakitsiz salvosuna noktayı koymuştur. ve o yazılanlar içinde aslında en anlamlısı alinin dediğidir.
vesselam...
