dilimin döndüğü kadar sustum...

napsam ben şimdi..
Rabbim napsam..
ellerimi bir yere mi saklasam?

"değilmi ki hepimiz
işaretli ve yarım
dünyaya sarkık.."

ismet özel- bir yusuf masalı'ndan.

"benden
bana hep
hasretler kaldı."

yetmiş sekiz yaşındayım.bu yaşa kadar 1000 tondan fazla su, besin ve hava tükettiğimi hesap ettim. bunlar değişik zaman süreleri boyunca kıl, deri, et, kemik, kan v.b olarak kullanılıp sonra vücuttan atılmışlardır. önce 3 kilo ağırlığındaydım, sonra 33, sonra 77 ve hatta 99 kilo bile oldum. sonra 30 kilo zayıfladım ve o zaman kendi kendime sordum; ben burada olduğuma göre, bu giden 30 kilo kimdi acaba? üzerimden attığım bu 30 kilo, 1985 yılında bedenimde bulunan et ve kemik yığınından on kat fazlaydı.

bir bölümü, ayda iki kez kestireceğim saçlarıma dönüşecek olan son yediğim yemeklerin tartı birimi olmadığına eminim. bu otuz kiloluk organik kimya kesinlikle "ben" değildi, tıpkı şimdilik geriye kalan birleşik atomların da "ben" olmamaları gibi. "ben" ve "sen"i bu gerçekten geçici ve dolayısıyla duyusal açıdan saptanabilir kimyalar olarak tanımlamakla büyük bir yanlış yapmaktayız. birçok kişinin ölürken ağırlıkları ölçülür. ölüm öncesindeki ve sonrasındaki tek belirgin ağırlık farkı, akciğerlerden atılan hava ve vücuttan boşaltılan idrardan kaynaklanır.

YAŞAM HER NE İSE, HİÇBİR AĞIRLIĞI YOKTUR.

(fuller) yaşamak sevmek ve öğrenmek kitabından...

herkesin birbirine sahici olmayan iltifatları.ortalıkta dönen bir yığın yalan.bir yığın maskeli yüzler."maskeli balolar"...
yeniden arkadaşlar.sevgililer.kafakarışıklıkları...
ne yemek yicezler..nereye gitcezler.
çağrılar.mesajlar.anne beni hiç özlemedinmi?ler...
kalp atımları.ince vaballer...
ders programları.kitaplar.
hastalar.
fıkralar.
sallamaçaylar.
bir yığın evrak.bi yığın kuyruk...
kantin kuyrukları.bankakuyrukları.
birgün bu kuyruklarda ölücez vallaa'lar.
seni seviyorum.lar.
tükenmek.tükenmek.tükenmek.
sonra hep o suskunluklar.
suskunluklar...
/rubeyyi/