satirarasi

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varsa; acaba insan olarak yaratılmanın hatırı ne olmalıdır?

Mehmed Kırkıncı

2 comments

Yalnızlık ve Arkadaş

Tuesday, February 14, 2012 10:24:57 PM

yalnızlık, Ebu Zer, satır arası, kötü arkadaş ...

Yalnızlık kötü arkadaştan; iyi arkadaş da yalnızlıktan iyidir.

Ebu Zer

1 comment

Don't Cry Daddy

Monday, February 13, 2012 9:56:30 PM

satır arası, my playlist, Elvis Presley, don't cry daddy

No comments

Camın Ardındaki Hayatlar

Monday, February 13, 2012 9:53:47 PM

satır arası, camın ardındaki hayatlar, eğitim, çikolatalı kek ...

Bir camın ardından seyretmek hayatı,

Dokunamamak ellerinle, hissedememek yüreğinle,

Sadece hayal etmek ve hayatı bir pencereden seyretmek.

Böyle bir şey olmalı, büyük şehir de çocuk olmak.

Cam bir fanusun içinde, steril bir hayatı yaşamak

Gönlünce koşamadan, dizlerin bile kanamadan

Düşme riskine rağmen bir ağaca tırmanmadan

Bir ağacın tepesinde evcilik oynamadan

Ellerini ısırgan otlarına kaptırmadan,

Kedilere bir hayvanat bahçesinde,

Ancak gözlerinle dokunabildiğin,

Bir çocukluğun ardından, fazla korunmuş bir zayıflıkla

Doludizgin bir yetişkinliğin içinde bulmak kendini

Hazırlıksız ve deneyimsiz...

Özgürlük tutkusuyla doğar bir çocuk

Sonsuzluk ister, sonunu düşünmeden koşmak ister

Her bir şeye önce elleriyle, sonra yüreğiyle dokunmak ister

Hiç durmadan sürekli hareket etmek ister

Oysa ki büyük binaların arasındaki hayat,

Hiç de harekete yer bırakmaz

Kocaman apartmanların içindeki küçücük yürekler ancak,

Sınırları belli bir parka gittiğinde koşabilir

Özgürlüğü ilk defa koşarken fark eder insan

Kollarının arasından tutmaya çalışan rüzgarın inadına

Kapatıp gözlerini sürekli koşmak ister.

Etrafı çevrili bir yerde ne kadar hissedilir ki bu duygu...

Bu dünyanın çocukları için hayatın temposu erken başlar

Sabahın serinliği içinde daha küçücükken kreşe giderler

Baba gibi annede çalışır, annede yorgundur buralarda

Annenin vicdanı, çocuğun bakışına saplanır da,

Kimsenin sesi çıkmaz

İçindekileri dinlerse, yapamayacağını bilir annenin yüreği

Her sabah ağlar çocuk, gitmek zorunda olduğunu bilmesine rağmen

İşe yaramadığını gördüğünde vazgeçer bağırmaktan

Orada arkadaşlarıyla oynar, sosyalleşir, becerileri gelişir de,

Şu koşuşturmaca olmasa,

Her sabah ve her akşam bir şeylere yetişme paniği,

Hayat buralarda ne kadar da hızlıdır aslında,

Bir sabah olur, bir akşam,

Hızlı olduğu kadar, çabuk da tükenir buralarda ömür.

Buralarda çocukların her şeyi olur,

Kıyafetler, oyuncaklar, boyalar ve renk renk kitaplar

Güzel ve temiz elbiseler giymek güzel de

Hiç düşünmeden kirletebilsem der çocuğun yüreği

Annem her istediğimi alıyor da bana

Keşke bu kadar yorulmasa,

Bu kadar bıkkın olmasa bakışları...

Eve geldiğimde bana kapıyı açsa, ya da camda beklese

Bir de bana çikolatalı kek yapsa ne güzel olurdu.

Psikolog-Psikoterapist Banu Yaşar

4 comments

Baba ile Kurulan İlişki

Monday, February 13, 2012 9:42:54 PM

satır arası, otorite, baba ve oğul, baba ve kız ...

Genellikle ilk otorite kaynağı babadır. Onunla kurulan ilişki daha sonraki yıllarda hayatına giren tüm otorite unsurları ve kadere bakış açısının da temelini oluşturur. Babasına öfke duyan, yakınlık kuramayan, ondan sadece korkan ve sevgisini ifade edemeyen çocuk büyüdüğünde otorite olan her şeyle sorun yaşayabilir. Tepki gösterir, sorun çıkarır ya da dışarıdan pasif ve silik, içinde öfke taşıyan bir insan oluverir.

Babanın arkadaşlığını ve sevgisini alarak büyüyen çocuklar, hayata daha güvenle başlar, bilir ki babası onun hep arkasında ve destekçisi olarak kalacak. Attığı adımlarda ona güvendiğini söyleyecek, ona inanacak. Baba oğul, erkek erkeğe dolaşmak ya da bir iş yapmak en tatlı anılar olarak kalacak zihninde. Onunla özdeşim kuracak, onun gibi olmaya çalışarak erkeklerin dünyasını öğrenmeye başlayacak.

Bir kız çocuğu için hayatındaki ilk erkek olan babasıyla ilişkisi eş seçimini, kendinden hoşnut olup olmamasını bile etkileyecek, onda gördüğü davranışları diğer ilişkilerine de genelleyecek, çevresini ve insanları algılamasında, yorumlamasında temel oluşturacaktır.

Bu sebeple, özellikle ilk yaşlarında çocuğun büyüme serüveni kaçırılmamalıdır. Bu yaşlara şahitlik ve tanıklık etmek, kendi büyüme serüvenimiz ve olgunlaşmamız içinde gerekli olacaktır.

Psikolog-Psikoterapist Banu Yaşar

2 comments

1 2 3 4 5 ... 165 Next »