از هر دری سخنی

وارد سایت کاوه گلستان که می شوید به این جملات بر می خورید: «من مي‌خواهم صحنه‌هايي را به تو نشان دهم كه مثل سيلي به صورتت بخورد و امنيت تو را خدشه‌دار كند و به خطر بيندازد. مي‌تواني نگاه نكني، مي‌تواني خاموش كني، مي تواني هويت خودرا پنهان كني، مثل قاتل‌ها، اما نمي‌تواني جلوي حقيقت را بگيري، هيچ كس نمي‌تواند.» جوامع امروزی سرشار از زشتی و پلیدی اند، همانطور که پاکی و خوبی در آنها جریان دارند. من هم معتقدم رسالت عکاس انعکاس و نشان دادن همین زشتی ها و زیبایی ها در قالب عکس است. بطور حتم و یقین عکاسان که خود در متن حوادث و رویدادها قرار دارند هیچ گونه احتیاج و نیازی به ثبت لحظه ای که با تمام جزئیات در ذهنشان موجود است، ندارند و ثبت لحظات جدای از جنبه حفظ خاطره ها عمدتا به منظور انعکاس و نشان دادن به دیگران است. «خاطره یک اعدام» جزئی از زندگی من است. شاید برای من که لحظه لحظه این اعدام را هم از جهت بصری و هم از جنبه سمعی و حسی تجربه کرده ام، نگاه کردن به لحظه ای از آن رویداد مضحک و حتی خنده دار باشد! اما این امید را دارم که بتوانم هر چه بیشتر و بهتر آن حس را به ببیندگان این «تجربه» انتقال دهم تا از این راه مختصری از تجربیات خود را در اختیار شما گذاشته باشم. همانطور که نویسنده ای تجربیات خود را در قالب کلمات و سطور مختلف بیان می دارد من هم به عنوان یک عکاس می خوام تجربیاتم را در عکس خلاصه کنم نه به عنوان ترویج آن بلکه برای عبرت و یا حداقل به اندازه لحظه ای تفکر. در انتها لازم می دانم به نکته ای در مورد سایت نیز اشاره کنم. متاسفانه در طبقه بندی عکس های سایت عکس خبری و ورزشی هیچ جایگاهی ندارد.امیدوارم با ترویج این نوع از عکاسی در میان کاربران سایت، شاهد قوت گرفتن آن باشیم.
منبع:http://www.foto.ir/Gallery/ShowImage.aspx?ID=29499