Artık insanlar öyle bir konuma geldi ki insanlardan nefret ediyorum artık. Hatta bununla ilgili bir denemem vardı. Paylaşayım.
İNSAN MI?
“İnsan” nedir sizce? Sadece iki ayağı, iki gözü, iki kulağı ve diğer organlarıyla var olan varlık mıdır sadece? İnsan olmak bu kadar basit mi yani o sıfatı taşımak? Gerçek insan tüm organlarının ötesinde vicdanı, duyguları, sağlam bir yüreği ve her şeyiyle sağlam bir karakteri olan varlıktır.
Günümüzde birçok örneğini görmenin mümkün olduğu insan kılığında gezinen ama gerçekte insanlıktan nasibini almamış, gerçekten insanlığa layık olanları da insan olmaktan utandırmış varlıklar, hayatımızı zindan etmek için ellerinden geleni yapmıyorlar mı? İnsanın taşıması gereken en önemli değerlerden olan merhamet ve vicdan olmadan ne yazık ki insan olunamıyor. Herkes insan sıfatını taşıyor ama insandan insana öyle fark var ki... Bazı olanları görüyorum da insan sıfatını taşımaktan utanıyorum. Hayvan insandan daha aşağıdadır çoğumuza göre, değil mi? Birimize hayvan denildiğinde sinirlenir o insana kin duymaya başlarız, kızarız ama hiç düşünmeyiz ki hayvanlar bile bazı insanların yaptığını yapmıyor. Kendilerine zarar verilmeden insanlara zarar vermiyor.
Öyle ki bazı insanlar şu üç günlük fani dünyada öyle hırslanmış öyle maddiyatçı olmuş ki her varlığın tadacağı ölüm denen şeyi unutuvermiş. Diğer tarafta Allah’ın ilahi adaleti karşısında nasıl hesap vereceklerini akıllarının ucundan bile geçirmez olmuşlar. Peki insanım diye kendilerini tanıtan bu mahluklar madem insanız diyorlar, niye o vicdansızlıklarını yaparken insanın sonunu unutuyorlar? Kalp kırarak, insanları inciterek, iftiralarla ve ne kadar kötü şey varsa yaparak bu dünyada bazı şeylere sahip olmaya çalışan insan denen şey hiç kabre yalnız gireceğini ve tüm bunları dünyada bırakacağını bilmiyor mu? Bu kadar iğrençliği yapan insanlara, maddiyat hırsıyla ruhlarını bürümüş olan insanlara, para hırsı için kendilerini bile satmaya hazır olan insanlara bir kereliğine kabristana giderek orada yatan insanlara bakmalarını tavsiye ediyorum. Bilebilecekler mi acaba dünyada hangisi zengindi hangisi fakirdi, hı? İşte o karanlık deliğe girdikleri anda her şeylerini dünyada bırakacak ve yalnızca bu dünyada yaptıkları iğrençliklerini götürecekleri bu insanlara bir an önce akıl, fikir, vicdan, duygu, mertlik ve yürek nasip etsin Allah.
İnsan olmanın, bu sıfatı taşımanın kutsallığını üzerlerinde taşıyamayan varlıkların insan olmaktan istifa etme zamanları çoktan geldi de geçiyor bile ama bunu kabul etmek için gereken şey, yürek, olmadığından daha nice insanların canlarını yakmaya, kötülüklerini icra etmeye ve kendi çukurlarında boğulmaya devam edecekler.
Canım Acıyor
Her nefes alışımda Ciğerlerime özlemini çekiyorum. Her sigara yakışımda Hasretinin kor ateşinde bende yanıyorum. Anla artık; Sensiz gecen her bir anda Gözlerindeki ışıktan yoksun her karanlıkta Yüreğim sızlıyor içten içe Ve canım acıyor...
Duvarlar, Pembe düşlerime el koymuşsa, Yalnızlık son restini çekip Kalbimi rehin almışsa, Anla işte; Düşündükçe yokluğunu, Andıkça ismini, Yüreğim ağlıyor içten içe Ve canım acıyor...
Gece yarısı, Yokluğunun kâbuslarıyla uyanıyorsam, Yetim kalmışçasına Düşlerimin ortasında Sadece sana ağlıyorsam, Anla işte; Ağladıkça hasretine, Gözyaşlarım süzüldükçe toprağa Yüreğim sızlıyor içten içe Ve canım acıyor...
Bastığım her kaldırımda , Senden bir şeyler ararken Şehrin tam ortasında Dizlerim artık yorgun düşüyorsa, Sensizliğin içinde Ruhum yavaş yavaş kayboluyorsa, Anla artık; Şehrin her ışığında hatırladıkça gözbebeklerini Anımsadıkça son gidişini Yüreğim sızlıyor içten içe Ve canım acıyor.
Seni ne çok sevdim ben. Ne çok gözyaşı döktüm senin için. Geceleri sen yatağında meleklerin kanatlarıyla uçarken ben penceremin önünde senin rüyana girmek için dua ederdim. Bir bakışına, bir dudak kıvrımında titreşen gülüşüne ulaşmak için dünyanın bütün çiçeklerini önüne sererdim. Şiirler, şarkılar, sevgiler içimde tutuşan bir ateş, onun yangınında senin için kül kesildim. Ağır hastalar geceyi zor geçirir. Sabahı bekler kırgın yürekler, hasta umutlar, yalnız ruhlar. Yalnızdı gecelerim. Hastaydı gecelerim. Kan kaybından giden bir yaralı gibi umarsızdı gecelerim. Bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı gecelerim. Adına yalnızlık dedim..Sensizlik dedim.. Sen beni bilmedin, beni tanımadın, beni sevmedin.. Bu bir ölümdü, bu bir fermandı .. Bıçak kesmez artık beni, ip asmaz, çeküller yüreğimi taşımaz. Yaşamak mümkün değil, yalnızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı. Amansız acılar içindeyim. Ey Sevdiğim.. Ben seni ne çok sevdim. Dünya bildi, bir sen bilmedin. Yalnızlığın diğer adı aşka karşılık almamaktır. Kaçılamayacak kadar yakın, tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin.. Benim aşkıma yalnızlık kucak açtı. Senin yokluğuna dokundum, içim yandı. Odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim. Yankısı döndü dolaştı, senin kapıların bana kapalı. Kendi sesim yine bana ulaştı. Anladım ki beni hiç duymayacaksın. Sana sitem edemem. Sana kırılamam. Bir tek dileğim var senden, son bir tek isteğim. O da MUTLU OLMAN. MUTLU OL SEVDİĞİM.. BİRİCİĞİM.. AŞKIM. NEREYE, KİME GİDERSEN GİT YETER Kİ SEN MUTLU OL...
Sinan KARAKAN
Yeter ki Sen Yüreksiz Kalma Didem..
Hiç tahmin etmezdim bu kadar acı çekeceğimi beni bırakıp gittiğini.Hep kaçmıştım çünkü, çünkü hep sensizdi gelecek planlarım.Kırılmaktan korktuğum için katmıyordum seni geleceğimin hiçbir yerine..
.
Yada...Yada sadece kendimi kandırıyordum, yada sadece yüreğimi avutuyordum.
Yada aslında tüm hayallerimde sen vardın,her gece geliyordun rüyalarıma ve en güzel anları yaşıyorduk seninle o rüyalarda...Senin haberin olmuyordu ama ben günden güne bağlanıyordum sana...Ama ben günden güne bağlanıyordum ruhuna...
Korkuyordum...Korkuyordum ve rüyalarımı bir türlü gerçekleştiremiyordum.
Mesela çok istesem de sıkı sıkı sarılamıyordum sana...Belki de bu yüzden hep Altınova islkelesinde'de buluşmak istiyordum seninle... Hep belki tutarda atacağım dersin diyordum ve ben bu sayede sıkı sıkı sarılırım boynuna..Belki sarılıp kokunu çekerim ruhuma...
Sen farkında değildin ama yavaş yavaş serum gibi giriyordun kanıma...Ve her damla da can veriyordun bana, her işleyişinde kanıma bir gülüş bırakıyordun suratımda...
Ve umut bağlamıştım aniden; sana ait hayallerimin, davetsiz misafirleri korkularımı da yok edeceğime dair. Sevinmiştim karabasanlarımın da karşımızda eriyip gideceğine düşündükçe Didemm...
...............
...................
.........................
Hiçbir zaman sevgimi ifade edemedim... Hiçbir zaman yazdıklarımı söyleyemedi dilim ; ama konuşamasam da hiçbir şeyi sevmemişti senin kadar kalbim...Ve hiçbir şey bu kadar ben olmamıştı senden önce Didemm
"İnsan yüreksiz yaşayabilir mi?" Diye sormuştum dostuma...
"Hayır" demişti de bana, ben kendimi göstererek,
"Yaşar.." Demiştim gözümde bir damla yaşla...
Evet insan yüreksiz de yaşardı didem... Yaşayan ölü misali:
Sigara gibiydin benim için didem..Bir fark vardı aranızda ...Sen hiç zarar vermedin bana...Ve ben sigara gibi bağımlıydım sana...
neden sana sevdigimi söylüyemedim ben hiç bir zaman;Bilmiyorum işte gitmenden... Korktum....Her şeyin gittigi gibi olduğu gibi seninde gitmenden korktum...
Gitsende.. git diyemezdim sana
Asla hakkım olmadığını biliyorum buna...
Ama gittiginde yüregini bırakırmıydın bana?
Yüreksiz insan yaşar mıydı?
Evet yaşardı...
Ama bu gerçekten yaşamak mıydı?
Neden benim kadar sevmedin de diyemem asla, zorla sevgi dilenecek kadar onursuzlaşmadım daha... Belki şu an bu yazı bile öyle gelebilir sen dahil bir çoklarına ama; ONURSUZLUK sevgiyi dile getirmekse eğer razıyım tüm onursuzluklara...
Neden diye sormuyorum sana biliyorum hiç hakkım olmadı buna... Asla soru sormaya hakkım olmadığı gibi...Yada asla kıskanmaya...Yada kızmaya...Özlemeye....
Bir sevmeye hakkım var sanıyordum ama ona da hakkım yokmuş anladım sonunda...
Kötü konuşamam ardından, kötü konuşulacak biri olmadın asla... Tam tersi hayatın karşıma çıkardığı ilk iyi şeydin yaşamımda...
Bir vurgunun ardından, aslında asıl sevdiklerimizin karşımıza çıktığının en büyük kanıtıydın yanımda olmasan da... sen hayatımda tanıdığım en iyi insandın.. Tüm kırgınlıklara rağmen hala aynı iyi insansın
Hiçbir insanı öldürdün mü sen Didem?
Kalbinin tam orta yerine batırıp bıçağı, seyrettin mi gözlerinin önünde kaybolmasını?
Ya hiçtanımadıgın birini öldürdün mü istemeden?
Tüm acıları bırakıp olduğu yere, bir onun acısını alıp içine ilerledin mi
yağmurda bir başına? Ve o yağmurla yıkanıp silmek istedin mi her şeyi?Silmek istedin mi tüm kırgınlıkları kalbinden?
ben hepsini yaşadım , bilemezsin acısını didem...Hiç bilmede dileğim...Ben yüreksiz yaşarım , varsın kalsın yüreğim ellerinde, yeter ki sen yüreksiz yaşama sevdiğim...
Bugunune iyi bak...Yarin ne olacagi hic belli olmaz..Hadi Gulumse:(
İSTEMEM SEVME BENİİİİİİİ...!
Tek ben mi sevdim seni?Oysa sende beni çok seviyordun. Aşka yalan karışınca bitermiş. Meğer ne kadar da doğruymuş. Senin aşkın bir yalanmış oysa......
Aşkımız çok büyüktü. Seviyorum demiştin son kez. Seviyorum ama....ama...... Neden seviyorum ama,neden ama .. Seviyorsan araya hiçbir şeyi karıştırmamalısın. Seviyorsan yanında yanımda kal gitme. Bana boş sözler sarf etme. Gitme! Yanımda kal ne olur hiç hazır değilim.... Gülmeye alışmıştım oysa ben,dur ağlatma beni tanıdık değil bu göz yaşları... Gitme gökkuşağımın bin bir rengi,karalama hayatımı. Siyaha alışkın değilim ben. Dedin; “seviyorum ama gitmem gerek” seviyorsan nasıl gitmen gerek...Sevdan gitmeni engelleyemiyor mu?Bu kadar küçük müydü AŞKIN???...
Seviyorsun ama gitmen gerek. Ölümüne sevecektik ama ölüme giderken,sen öldürdün beni... Ne desem bilmiyorum sana ..Gitmen gerekiyorsa git artık. Geri dönme sakın bana. Ne olur istemiyorum bir daha sevme beni ..YALANCI YARİM
ACI CEKİYORUM.
Etfarımda gördüğüm herşey gelip geçen bir yalan gibi ,
yarın olmayabilirim tıpkı doğup batan bir güneş gibi ,
burdan sonrası aydınlıkmı ? kestirmek imkansız..
korkulara yer kalmasın artık ben doğan günüm başlayın artık !
Yarınım olmasada ben bugünümden sorumluyum , bir görevim var ,
dört taraf duvar , af dilemek mi kolay ? ortada göremediğim bir yar ,
dudaklarımdan dökülen manalar , beni anlatıyor olsa gerek .
emek veripte alamadığım anda kanayan kaç bin yara var ?
Benim bugün son günüm olsa , arzulanan kac şeyi yaparım ?
Bugün benim son günüm olsa , gözlerimi hic kaparmıyım ?
Benden öncesi çoktan gitti , sonrası beklemekte ve
herşey çok gec olmadan önce , herşeyi yeniden başlat bence...
Serçeyi koyamazsın kafese , özgürlük dilenir her nefeste !
bak bi an gelir , sabırda tükenir , dünümüz dündü hep bu denir
bir yanım aç dolu bir yanım tok , bak bu yol benim ama sonu yok ,
savaşan insan yay ve ok !. korkularımsa çok mu çok !.
güller karalara boyandı karagül misali canımımı ister zebani
ölebilirim ben her ruh hali , bu günümüz fani ölümse ani !.
çek bir nefes daha son cümlelere , çek bir bye bakalım son mitinglere!. hayatın akışı harbi arbede , kalbimin atışı hayli yavaş !.
bir dur diyemedim atılan adımlara , beyaz duvarları ben karaladım!.
tek bir adım var doğumla aldığım , tek bir anım var göz yaşlarım
örebilir örümcek ağlarını ve bölebilir kelebeğin ömrünü ,
göremeyen kör bile çözebilir aslen asrın bu kör düğümünü..
Yaşama duygusunu kaybeden ruhlar ağlatır belkide gökyüzünü ,
yürüyen ayakların bir gün çıkacağı ümidiyle ,
yaşadıklarım dökülecek geriye kalan son boş gemiye ,
ağlarım sessiz kaldığım yarınımdan kalan bu güne .
Bir söz verdim , gecmiş derdim , liriklerimle yazılanlara delilim ,
emekleriyle suskun gülümseyişin tek dilini ,
sıcaklığını hisset gün batımından telafisi olmayan bir yola koştum ,
Kanımda dolaşan genimin son kurguları..
--------------Yanlızımm.!!!------------
yalnızlığım, hayatımın üstüne çökmüş kara bir bulut..
yalnızlığım, beni dört duvar üstüne hapseden gardiyanım..
yalnızlığım, seninle başbaşa kaldığım en namahrem anlarım..
ben yalnızım, hayatım bir başına akıp gidiyor,,, tutamıyorum...((
öyle bir şey ki yalnızlık, kimine göre eziyet, kimine göre hezimet..
ama bana göre yalnızlık, en güzel yaşam biçimi...
ne mutlu bana ki yalnızım..
evet yüzüm gülmüyor, evet hep mutsuzum, evet yalnızım kimsem yok,,
ama beni yalnızlığa mahkum eden şey sadece duygularım ve ben duygularım kadar insanım...
ALANIMA GELİP BANA AĞZA ALINMAYACAK HAKARETLERİ YAZAN KÜRT ARKDAŞLAR,HALEN ARKADAŞ DİYORUM ÇÜNKÜ BEN İNSANLARI ETNİK KÖKENİNE,DİLİNE,DİNİNE,RENGİNE GÖRE AYIRT ETMEM.NE MUTLU TÜRKÜM DİYORUM ÇÜNKÜ BEN, AHLAKİ DEYERLERİ OLAN VE ALLAHA SONSUZ İNANÇ DUYAN BİR MÜSLÜMANIM ELHAMDÜLİLLAH.BENİM İÇİN ANNE,BABA,BACI KUTSAL VARLIKLARDIR.BENİM GÖZÜMDE BU KUTSAL VARLIKLARA KÜFÜR EDEN KİŞİ EN AŞAĞILIK YARATIKTAN DAHA AŞAĞILIKTIR.EYER SENDE NE MUTLU KÜRT'ÜM DİYECEKSEN Kİ BUNU DİYEBİLİRSİN,AMA ÖNCE İNSAN OLMAYI,İNSANCA YAŞAMAYI ÖĞREN SONRA BU KELİMELERİ SÖYLE.AMA ALLAHIMA ÇOK ŞÜKÜR BU MEMLEKETTE, ÖZVERİLİ KÜRT'TE TÜRK'TE DAHA BİTMEDİ.EYER NE MUTLU KÜRT'ÜM DİYECEKSEN ÖNCE İNSANIM DE İNSANLIK VASIFLARINI TAKIN SONRA BU İKİ GÜZEL KELİMEYİ SÖYLE.TÜRK NE MUTLU TÜRK'ÜM DESİN KÜRT NE MUTLU KÜRT'ÜM DESİN LAZ NE MUTLU LAZ'IM DESİN ÇERKEZ NE MUTLU ÇERKEZ'İM DESİN AMA ŞUNU UNUTMAYIN BİZ BU ÜLKEDE YAŞAYAN BU ÜLKEDE DOĞMUŞ VE BU ÜLKEDE ÖLECEK İNSANLARIZ.BU ÜLKEYİ BOZMAYA BÖLMEYE HİÇ BİRİMİZİN HAKKI YOK.BU ÜLKEDE HEPİMİZ ORTAK HAKLARA SAHİPİZ VE ORTAK KANUNLARLA YÖNETİLİYORUZ.BURDA KÜRT,TÜRK,LAZ,ÇERKEZ BIRAKIN BUNLARI DÜNYA MİLLETİ OLARAK KENDİMİZİ KORUYACAĞIMIZ TEK ÜLKE OLAN AMERİKA'NIN HAİN OYUNLARINA GELMEMEK.EMPERYALİST VE KAPİTALİST AMERİKA HER TÜRLÜ ÇİRKİN İSTİLACI CAN ALICI BÖL PARÇALA YÖNET SENARYOLARINI TÜM DÜNYA ÜZERİNDE BAŞARIYLA UYGULAMAKTA.BU DURUMLARA KARŞI UYANIK OLUP İÇİMİZE SERPİLEN NİFAK TOHUMLARINI YEŞERTMEYELİM.AMERİKA GİBİ EMPERYALİST BİR ÜLKENİN VE ONUN UŞAKLIĞINI YAPAN BAZI ÜLKELERİN OYUNCAĞI OLMAYALIM SEN,BEN,BİZ,O YOK SADECE BU ÜLKE VE YAŞADIĞIMIZ BU TOPRAKLAR VAR.BU ÜLKE VE TOPRAKLARININ İÇİNDE BİZLER VARIZ CANIMIZLA,NAMUSUMUZLA, MALIMIZLA.UYANIK OLALIM VE BU EMPERYALİST ÜLKELERİN KUKLASI BAZI ŞEREFSİZLERİN ÇIKARLARI UĞRUNA CENNET VATANIMIZI BÖLME OYUNLARINA GELMEYELİM.NASIL AMERİKA IRAK'I İSTİLA ETTİ BİNBİR TÜRLÜ BAHANE VE OYUNLA SIRF ONLARIN PETROLÜNÜ ELE GEÇİRMEK İÇİN,İŞTE ŞİMDİDE BOR MADENİ İÇİN AYNI ÇİRKİN OYUNLAR BİZİM VATANIMIZ İÇİN OYNANIYOR, OLMAYAN KÜRT,TÜRK MESELESİNİ ÇIKARARK .UNUTMAYIN KÜFÜRLE, KAVGAYLA SAVAŞLA,HİÇ BİR YERE GELİNMEZ.BU VATAN TOPRAKLARINDA BİRİMİZİN YANMASI DEMEK HEPİMİZİN YANMASI DEMEK.BEN VATANIMI VE VATANIMIN TOPRAKLARI ÜZERİNDE VATANIMI BÖLMEYE ÇALIŞMAYAN HER İNSANI SEVİYORUM.ALLAH'A VERECEK BİR CAN BURCUM VAR ONUDA O NASIL NASİP EDERSE O ŞEKİLDE SEVE SEVE VERİRİM.BENİM ALLAH'TAN BAŞKA KİMSEDEN KORKUM YOK,OLMADI VE OLMAYACAKTA . GENCECİK BEDENLER KANLAR İÇİNDE YERDE YATIYOR İSTER TÜRK İSTER KÜRT ANANIN BABANIN GÖZÜ YAŞLI,EŞLER SUSKUN, ÇOCUKLAR DURGUN,YETER ARTIK NEREYE KADAR DÖKÜLECEK BU ANLAMSIZ KAN,NEREYE KADAR BU ACIMASIZ ÜFKE.BÖYLE GİDERSE BU KANIN İÇİNDE HEPİMİZ BOĞULUM GİDECEĞİZ VE TABİKİ BU ÜLKEYİ KAZANAN BİRİLERİ OLACAK AMA O NE SİZ NE BİZ OLACAĞIZ...
Sinan KARAKAN
BEDELİ NEYSE BEN ÖDERİM. Bir duygunun esiri aklım, sadece delicesine yaşamak var seni seninle. Özgürlüğün pençesinde kıvranırken düşüncelerim hep sen varsın düşüncelerimde. Sen, gözlerimdeki hayal, bakışlarımdaki tutarsızlık, sen gecem, sen gündüzüm gibisin. Bir yolun başındaki kararsızlığımsın. Başlamak istediğim ama bir o kadar korktuğum bir yol. Seni istiyorum geceler boyu karşımda, korkmadan dokunmak sana. İçimdeki yangınların ötesinde sarılmak hiç bırakmamacasına.
GİT...
Git artık sen bana çok gibisin. Kahvemin kokusuna sinme, aynada seni görmek istemiyorum. Sesini de al git başımdan. Gecelerde seni istemiyorum. Yok, hayır GİTME...
Gidersen yıkılır bu gönül. Seni ister, sarhoş bir eda ile bakarken başkalarına. Yok, GİTME. Her şey senin olsun, sen bende kal lütfen. Beni bırakırsan paramparça olur dünyam. Kurduğum sırça köşk yıkılır hayallerimle birlikte. Ama hayır GİT.
Git ki sana alışmışlığım son bulsun. Artık kokunu burnumda hissetmek ve bununla yaşamak istemiyorum. Aldığım havaya seni sığdırmak, yediğim ekmeğe sen gibi bakmak istemiyorum. Al anılarını da çek git benden.
GİTME…
Gitme gidersen yok bedenim, ben yokum. Canımda can gibisin. Senin gitmen benim yok olmam demek. GİTME bedeli neyse ben yine öderim.]
KAHRETSİN BİRDE BEN,SENİ KENDİMDE TÜKETE BİLSEM. gidişin nasıl bir ağırlık bilemezsin kalbimde, arkanı dönüp gidişin hiç aklımdan çıkmıyor ki... yine sensizliğimin kıyısına oturduğum sıradan gecelerden birindeyim. sensizlik gibi gecelere hükmediyor gözlerinin buğulu anımsayışları hala, ellerinin sıcaklığını hissediyorum hala avuçlarımda...
böyle bir geceydi hatırlarmısın, bu aşkın sonu yok bitsin demiştin... elini elimden usulca çekip, gözünde yaşlarla çekip gitmiştin...
yalnızlığına sarılıyorum, unuttum derken tekrar tekrar yüzüm sana dönüyor, yüzümü saklıyorum yalnızken bile... nefretle karıştırıyorum aşkına meze yapıyorum ihanetini. kendime sarılıyorum öfkemi yutuyorum derken, hep seni içime alıyorum farketmeden. kaçamıyorum senin çocuksu güzelliğinden, sana hala dayanamıyorum. direnmek beynime işlemiyor, yüreğime asla söz geçiremiyor kahretsin şu aklım, hep seni düşünüyorum... önce aşkımıza ihanetine takılıyorum, nefretimi kusuyorum aynalara. sana söyleyemediklerim bir yığın oluşturdu içimde. yüzüne haykıramadım ki senden nasıl nefret ettiğimi.
içimdekileri nasıl dışa vuracağım bilemezken, birgün karşımdaydın ansızın. afalladım önce, sonra toparlandım, dilim çözüldü biranda nefretim siyahlaşmış gözlerimden fışkırdı. deydimi bırakıp gitmene dedim. yapamadım dedin, başkasında aradım seni ama asla sen gibi olamadı, sen gibi sevilmedi dedin. ne fark eder ki artık, sen beni o yeni arayışların için bıraktın. sonu yok dedin, bana söz hakkı tanımadım. tek başına bu aşkın sonu yok dedin, gittin...
aradığın aşkı söyle buldun mu... benden uzaklarda mesut oldun mu... kendine yeni bir dünya kurdun mu... sen benim dünyamı yıkıpta gittin...
şimdi gelmiş deymedi diyorsun, asla sen gibi olmadı diyorsun hiçkimse. umduğunu bulamadın yazık ki onun için geri dönmek istiyorsun. ben bu kadar severken seni, neden bu kadar basitleştiriyorsun ki aşkımı...
git, hiç karşılaşmadık varsayalım seninle. bir yabancısın artık, başka gözlere baktığın anları düşünmek bile beni derinden yaralıyor. hiçbir affı yok bu gidişinin, gelişinin de hiçbir teselli edişi yok artık benim için... bittin... beni de tükettin, kahretsin birde ben seni kendimde tüketebilsem...
Çok zaman geçti… Hala içimdesin… Hala gözlerin ve gülüşün aklımda.. Aklımdan Bir an olsunda çıkmadılar… Geceleri sıcaklığını hissettim… Karanlığımda sana Sarılıp uyudum… Seni içimde büyüttüm ve seni kimse bilmedi… Senin için güçlü oldum… Bendeki sen için, sevgimiz için… Sen, bugün bana uzun zamandır olmadığın kadar yakınken sana söylemek istediğim birkaç şey var... Bazen sinirleniyorum, kızıyorum sana... Ağlıyorum... Ne bu halimiz bizim diye? Ne bu yaşadığımız? Buna bir insan yüreği daha ne kadar katlanabilir ki ben katlanayım? Nereye kadar? Çok acı çektim ve hala çekiyorum… Neyin bedelini ödüyorum diye düşünüyorum bazen… Belki de seninle yaşadığım mutluluğun bedeli diyorum… İşte o zaman kabulleniyorum acımı… İşte o zaman her şeye değer diyorum kendi kendime… Seninle olduğum her dakikanın bedelini ödemeye razıyım diyorum… yine bizim şarkımız çalıyor… Tek fark sen yoksun… Senin sıcaklığın, yanındayken duyduğum mutluluk yok… Hep diyordum ya “seni sensizde yaşarım diye”… Artık yaşayamıyorum sevgilim... Ve artık biliyorum ki yaşanacak birşey de kalmadı… Benim için tek çare seni unutmak… Umutlarımı bir kenara atmak… Seninle başladığım bu yola artık sensiz devam etmek...
Didem&Sinan
¢ok zor oLuo ya..Ne kdr unutmaya ¢aLı$san da unutamamak..¢ewrende onu soranLara "ohooo unutaLı ¢oOok oLdu =))" die yaLan atmak..Ya da her gördüğünde "bak ben seni unuttum anLa artık; bitti gitti mazide kaLdı" tawırLarını sergiLemek sana kar$ı..Ba$ka birinde mutLuLuğu aramak ya da aramaya ¢aLı$mak ama buLamamak..Hem kendini hem onu üzmek..Sewgiyi ger¢ekten hakeden insanLara onu sewemediğin haLde umut wermek..Sonra bitirip üzmek fLn..Ya da seni ger¢ekten sewen,ger¢ekten mutLu edicek biriyLe; senin anLayamadığın,anLayıpta değerini biLmediğin mükemmeLLikLere sonsuza kadar değer wericek biriyLe; sırf seni unutamamak haLa a$ık oLmak yüzünden beraber oLmamak..Kendini üzmek..En yakın arkada$Larına hep senden bahsetmek..Unutmaya ¢aLı$mak ama ba$aramamak..i¢tiğin 3. kadehte senin i¢in ağLamaya ba$Lamak..DinLediğin her müzikte seni anmak..Herkese unuttum derken asLında en büyük yaLanı kendine söyLediğini farketmek.. --------OLMADI İŞTE YAPAMADIM----------- Sıkıldım artık hayattan ölmem lazım; Neden, Hiç bir şey istediğim gibi gitmez ki? ölmek istedim; O bile istediğim gibi olmadı, ölemedim. Onu bile beceremedim insanlarla bir şeyleri paylaşmak istedim, o da olmadı;Nedenini bulamadım ama bildiğim şeyleri de unutmuştum. Eğlence denince akla gelen insan olmak istedim, o da olmadı;çünkü eğlenmeyi de unutmuştum. Cani olayım dedim, o da olmadı; ben kimseye isteyerek zarar veremezdim ki. Deli olayım dedim, o da olmadı; deli taklidi yapamıyordum ki. Hayatımı değişterim dedim, o da olmadı;hayatımı düzeltmek için artık çok geçti. Ne oldum peki? Asosyal komik duruma düşen garip bir varlık, ama ben bu kişi olmak istememiştim ki. Ölmem lazım ama ben kendimi öldüremedim ki; Görüyorsun işte sıkılmayı bile beceremedim......
Bizim adımızın var olduğu ama kimsenin bilmediği güzel sokaklar vardı her zaman burada adımız var ama kimseler yoktu. Gizli kapaklı kalmış sevdalarımız ve içimizde acıyan bir yaramız her zaman var oldu hep bir şeylerin özlemi bir şeylerin sevdası oldu içimizde ne zaman ağlayıp ne zaman güleceğimiz hiç belli olmadı.. Hep rolleri başkası verdi elimize her zaman .. hiç bir zaman hiç bir sahnede assolit olarak oynamadım ama tek bildiğimiz ise Bizim adımızın var olduğu ama kimsenin bilmediği güzel sokaklar vardı..
Her gün gülmek için de bir sebebimiz vardı. Kimi zaman durgun kimi zaman yorgun kimi zamanda bize atılan bir kazığın hesabını sormak için mücadele verdiğimiz ve her mücalenin sonunda yenik düştüğümüz kimsenin bilmediği ama bizim adımızın her zaman var olduğu güzel sokaklar vardı..
Sabahları kalktığımızda odamıza vuran hafif bir güneş ışığı ve kimsenin veremediği sıcaklık vardı. Güneş o sokaklarda sadece ama sadece bizim için doğar sadece bize verirdi sıcaklığını..
Hep hayalini kurduk yarınların hep elinden tutup yürüyeceğimiz bir sevgili ve her sabah kalktığımızda onun verdiği mutlulukla yola çıkmak onun huzurunu yaşamak ve her gece başımızı yastığımıza koyduğumuzda onu düşüneceğimiz ve her gece başını yastığına koyduğunda bizi düşünen bir sevgiliyi.. Hep ama Hep hayalini kurduk…
Bizim hayallerimizin yaşadığı duygularımızın sınırsızca kol gezdiği ve kimsenin karışamadığı Ve sadece ama sadece bizim adımızın var olduğum kimsenin bilmediği sokaklar vardı….
İşte o sokak her zaman var olacaktı. Taki bir gün bu beden toprak olup yok oluncaya dek… işte o sokaklar kalbimizin tam ortasında idi.. Bizimle doğdu bizimle yaşadı bizden başka kimse bilmedi sadece bizim adımız ve gizli kapaklı kalmış sevdalarımızın adının varlığı ile.. Ve kimsenin bilmediği ama bizim adımızın var olduğu, güzel sokaklar vardı….!
Keşke beynimi dağıta bilsem hiç tereddütsüz, çekinmeden.
TEK KURŞUNLA içindeki seni yok edebilsem. Düşüncelerimden gitsen beynimde yer tutmasan Aslında yazacak bir şeyde yok sana dair. Sadece… Sadece sen gitmelisin ben mutlu olmalıyım. Gözümü kapattığımda sensiz uyumalıyım. Sadece bir kez nefes aldığımda seni düşünmeden doldurmalıyım ciğerlerimi Ve bir kez için sen benim yerimde olmalısın
Gözlerin korkutuyor beni, yüksekten boşluğa düşmek gibi Keşke düştüğüm yer kalbin olsa…
Anlamı yok hiç bu yazdıklarımın. Hiçbirinin bi değeri yok, Sen anlamadığın sürece…
Saat şimdi 3’ü vurduğu zaman ben yine uykusuz gözlerle boş boş bakıyor olacağım, Sebepsiz yere bi kaç tur atacağım evin içinde biri bağırınca yatacağım. Ama yine yüreğimde sen, bedenim sersem, ruhum seninle cehennem azabıyla uyuyacağım
Ama yine ne sen bunu bileceksin ne de ben bunu sana belli edeceğim. Her zamanki gibi hep diyeceğim SEN BENİ BEKLEMİŞSİN BEN SENİ Ama ben beklerken sen geç kalmışsın bu sefer….
WIDGETIZE