Uitingsvrij

Mediacratische politiek bedreigt de vrijheid van meningsuiting

Moslimorganisaties doen aangifte tegen Pastors

ROTTERDAM - De Unie Marokkaanse Moskeeën Amsterdam en Omstreken (Ummao) en de Federatie Islamitische Organisaties Nederland doen aangifte van discriminatie, belediging en opruiing tegen de Rotterdamse wethouder Marco Pastors. Dat kondigde de Ummao zaterdag aan. Ook zullen de organisaties een klacht indienen bij Radar, het Rotterdamse meldpunt discriminatie. Pastors, wethouder Volkshuisvesting van Leefbaar Rotterdam, zei in het oktobernummer van het katholieke informatieblad IDee onder meer: „Een Antilliaan of Kaapverdiaan weet dat stelen nooit mag. De criminele probleemgroep daarbinnen maakt geen onderscheid tussen gelovigen en niet-gelovigen. Ze stelen van iedereen. Bij moslims wordt veel van wat zij doen verklaard vanuit hun religie. Antillianen en Kaapverdianen gebruiken hun religie niet als verklaring voor hun (wan)gedrag.” Pastors heeft sinds maart een spreekverbod als het om moslims gaat. Ahmed Marcouch, woordvoerder van de Ummao, noemt de uitspraken van Pastors islamofoob en buitengewoon grievend en ze zetten volgens hem aan tot discriminatie en haat jegens moslims. „Pastors maakt misbruik van de situatie en de omstandigheden in de samenleving om mensen tegen elkaar op te zetten en in het bijzonder moslims aan te wijzen als de oorzaak van alle maatschappelijke problemen in de samenleving.” Ook binnen het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam is een gespannen sfeer ontstaan na de uitlatingen van Pastors.

Bron: Telegraaf, Binnenland zaterdag 5 november 2005.


Er komt een tijd dat ook de klaagzang van zich misdeeld voelend opstellende minderheden met moslimachtergrond zal worden gewogen op maatschappelijke relevantie. Zo nu en dan is er wel degelijk iets onoirbaars aan de hand en roeren zij terecht de trom. Het komt echter eveneens nogal eens voor dat vertegenwoordigers van deze goegemeente vlotter in een slachtofferkramp schieten dan dat zij hun maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen.


Slimme mediacratie
Neem nu de (georkestreerde?) rel rondom de rotterdamse wethouder Pastoors die via het NRC Handelsblad is gevoed en die wat mij betreft als zoveelste storm in een glas water beschouwd kan worden. Het doet bij mij vermoedens rijzen inzake een electorale opzet, een mediacratische strategie van PvdA-adepten die via hun perskanalen aan Wouter Bos voorbijwerkend de PvdA weer aan de macht willen helpen in Rotterdam.

Het bevreemdt me dat Leonard Geluk (CDA) zich voor deze kar laat spannen met de navolgende uitspraak:

Maar dan moet je wel zeggen: iedereen in de stad die met ons mee wil doen, bieden we kansen. En niet: moslims pikken van niet-moslims.''

Bron: Gretha Pama, Rode loper uit voor links college, NRC Handelsblad, 4 november 2005.

Via publicatie van toeschrijvingen en verdraaiingen kan een kwalijke geur rondom levensvatbare alternatieven voor deze partij worden gecreëerd. Door middel van herhaling werkt deze propaganda vervolgens in op minder kritisch electoraat. Allicht valt te bewerken dat een deel van deze mensen niet (langer) met deze oppositie van de PvdA geassocieerd willen worden. Het doet sterk denken aan de behandeling die Pim Fortuyn ten deel veel toen deze de posities van het toenmalige politieke establishment bedreigde en deze man eveneens met het succesvolle slagwapen toeschrijving van discriminatie en racisme werd belaagd.


Slachtofferrol
Waar zo'n voorzet tot afbranding gegeven wordt zie dan ook al vlot anderen hun duit in het overvolle zakje komen doen. Zou het toeval zijn dat zich hier een deel van de PvdA-achterban en GroenLinks achterban roert dat zich uitstekend als 'slachtoffer' weet te manifesteren en zo op kosten van gemeenschapsgeld aandringt op veroordeling van degene die in dit geval toch weinig anders deed dan het benoemen van man en paard?

De tijd breekt aan dat voortdurende klaagzangen niet langer weerklank vinden en dat mensen worden aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheid. Een wijzende vinger vraagt om een soortgelijke wijzende vinger terug. Wie anderen de maat neemt moet niet raar opkijken als hemzelf de maat genomen gaat worden. Wie anderen beschuldigt van afbraak kan zelf worden beoordeeld op opbouwende bijdragen. Slechts kinderen die niet beter weten en die je daarom niet helemaal au serieux neemt, stel je vrij van zo'n beoordeling.


Naar een kritische eigen beoordeling
Om tot een weloverwogen eigen beoordeling te kunnen komen is het zaak dat je zelf de bronnen raadpleegt. Dat geeft je een beeld van de strekking van een verhaal waarover geschreven is en biedt een nadere context aan hetgeen er door een ander om haar of haar moverende redenen uitgelicht is ter uitvergroting. Zou Leonard Geluk het hele artikel: Ora et labora op de Coolingel in IDee gelezen hebben waarnaar hij verwees toen hij door Gretha Pama geïnteviewd werd?

Ora et labora op de Coolsingel Zijn vakantie zit er weer op. Hij heeft drie weken van rust en zon genoten in het Franse land wanneer we hem gaan interviewen op zijn mooie werkkamer. Die is bezaaid met architectuurboeken en voor het geval dat nog niet genoeg is siert ook een Mariabeeldje zijn bureau als meewerkende genade bij het pogen de stad te verfraaien. Marco Pastors, wethouder namens Leefbaar Rotterdam, komt uit een katholiek gezin in Beneden-Leeuwen. Tot hij op zijn 17e naar Rotterdam kwam om te studeren zag hij regelmatig een kerk. "Met Kerst zag je dan die boffers die anders nooit gingen voor je neus zitten in de kerk. Ik heb me toen principieel voorgenomen om dat niet te doen. Begrijp me goed, ik vind Kerst hartstikke leuk maar ik heb geen behoefte meer om dat collectief te praktiseren in een kerk". "Als gymnasiast vertaalde ik Latijnse gebeden en na verloop van tijd begon ik die teksten ook op de kop te lezen. Ik ben waarschijnlijk een van de beste ‘Latijn-op-de-kop-lezers’ van het land. Ik moest daar een tijd geleden weer aan denken toen ik in Rome was en van de verkeerde kant naar een steen in de grond met een Latijnse inscriptie liep." Het genoegen van zijn katholieke opvoeding ziet hij in de algemene ontwikkeling. "Ik weet, althans op katholiek niveau, wat er in de bijbel staat. Maar Pim Fortuyn had daar veel meer gevoel voor, ook voor de symboliek en rituelen. Pim zei wel eens: als ik het nou helemaal zat ben in dit land dan wil ik nog wel correspondent in Rome worden en stukjes schrijven vanuit een mooi dakappartement met uitzicht op het Vaticaan. Voor Pim was de relatie van maatschappelijke waarden en normen met het christelijk erfgoed een vanzelfsprekendheid. Dat heeft hij mij ook wel laten zien, het belang van het geloof voor wat wij hier met zijn allen vinden. Ik zie die functie van religie ook, het geloof geeft misstanden in de wereld en tekortkomingen in het leven van mensen een plaats. Geloof helpt mensen om hun kruis te dragen, om zich te kunnen verhouden tot de ellende en het helpt hen om iets goeds te doen met het kwaad dat hen treft. De kerk heeft als betekenisgever een grote rol gehad, zeker vroeger. Maar zelf geloof ik niet." Waarom heeft Pim Fortuyn Marco Pastors uitgekozen? "Pim Fortuyn was mijn eerste baas bij de OV-studentenkaart. Daarin was hij een rolmodel. Na Pim kwam er een andere directeur, daar kwam niet zoveel uit en toen dacht ik wel eens: wat zou Pim doen? Dat ben ik me geregeld blijven afvragen. Wij zijn elkaar ook na de OV-studentenkaartperiode blijven zien. Toen Pim iets nieuws begon in de politiek en de hele goegemeente tegen hem was kon je elke dag in de krant lezen: kruisig hem. In dat proces heb je vooral een basis van vertrouwen nodig, iets van: we komen er samen wel uit, dat hadden we samen wel. Toen Leefbaar Rotterdam hem vroeg als lijsttrekker heeft hij mij erbij gevraagd. Ik deel met Pim de rotsvaste overtuiging dat het anders kan!" Hans Visser heeft een boekje geschreven met als titel: ‘Als ik God was in Rotterdam..’ Als Marco Pastors zo’n boekje schrijft wat staat er dan in? Lachend: "Dan zou ik Hans Visser de stad uitgooien, dat scheelt een hoop problemen". "Ik geloof niet in de multiculturele samenleving, dat is een contradictio in terminis, je moet een cultuur met elkaar delen. Op een aantal waarden en normen moet je het gewoon eens zijn met elkaar. Zeker in een verzorgingsstaat die stoelt op solidariteit. Dit land bestaat niet dankzij de sociale vangnetten maar dankzij mensen die hun talenten inzetten en daarbij ook nog solidair zijn met anderen die het minder treffen. Dat is het principe van dit land! En zo moet een stad ook kunnen werken, dat moet je elkaar leren. We zijn bezig de mensen die binnen zijn dat te leren en streng op te treden tegen hen die hieraan niet mee willen doen. Een stad heeft altijd relatief meer achterstandsgroepen maar hier zaten wel erg veel mensen op de bagagedrager en te weinig op de trappers.

Migranten moet sneller in de gaten hebben wat we van ze verwachten. Dan krijg je in dit deel van de wereld ook mensen die deze wereld aantrekkelijk houden en het zelf ook goed kunnen hebben." De bode komt binnen met water en wijn. Een geschikt moment voor de volgende vraag met religieuze connotatie. Waarom is uw focus vooral gericht op moslim migranten en niet ook op (net zoveel) christelijke migranten, zoals Antillianen en Kaapverdianen, in de stad? "Migranten zijn oververtegenwoordigd in achterstandsgroepen. Bij christelijke migranten zie ik achterstanden die we gewend zijn te repareren. Zij delen dezelfde cultuurwaarden. Ik weet, ik generaliseer, maar een Antiliaan of Kaapverdiaan weet dat stelen nooit mag. De criminele probleemgroep daarbinnen maakt geen onderscheid tussen gelovigen en niet- of anders-gelovigen. Ze stelen van iedereen! Bij moslims wordt veel van wat zij doen verklaard vanuit hun religie. Het geloof wordt door henzelf als relevant ingebracht. Antilianen of Kaapverdianen gebruiken hun religie niet als verklaring voor hun (wan)gedrag. Moslims gebruiken hun religie wel vaak als reden voor hun gedrag, en om zich van deze maatschappij af te keren. Zo is het bijvoorbeeld onvoorstelbaar voor veel moslims om met een niet-moslim te trouwen. Dat maakt het lastiger om er iets aan te doen. Door die religieuze component ontstaat er ook een collectiviteit die er voor gaat liggen en oplossingen bemoeilijkt vanwege de scheiding van kerk en staat waardoor je je als overheid al snel bemoeit met religie en daarmee op verboden terrein begeeft. Bij vrijheden zoals vrijheid van geloof, partnerkeuze, seksuele geaardheid zie ik bij veel moslims een georganiseerd verzet tegen het overnemen van westerse waarden en normen. Er zit een stroming in die geloofsgemeenschap die de verschillen juist vergroot in plaats van toe wil groeien naar onze waarden en vrijheden. Daarom verdient de islam bijzondere aandacht en kun je niet zeggen dat het gewoon mensen uit een ander land zijn."

"Het benoemen en overdragen van cultuurwaarden is voor mij heel fundamenteel. Integreren doet wel een beetje pijn, maar ik vind dat we deze pijnpunten moeten opzoeken. Als we dat kunnen krijgen we de goede stadsvisies over fysieke infrastructuur ook wel, maar daarvoor moet je wel een samenleving hebben die bereid is om geld opzij te zetten voor het realiseren van een stadstoekomst, en daarvoor creatief wil zijn, en mensen die in de stad willen blijven wonen met hun kinderen. Die cultuurwaarden kregen mensen vroeger vanzelf mee van de kerk of de SDAP. In deze geïndividualiseerde samenleving kiest ieder zelf, maar een aantal waarden moeten wel collectief gedragen worden." "We hebben teveel wijken met slechte woningen waar alleen maar achterstandsgroepen in gaan wonen en we zijn met een breed politiek draagvlak bezig om in die wijken te slopen en tussentijds, het zijn lange processen, ook met huisvestigingsvergunningen te sturen in bevolkingssamenstelling." Dat ligt gevoelig? "Voor mij persoonlijk, en dat heeft ook met Pim Fortuyn te maken, komt daar bij wanneer ik het helemaal niet over bevolkingsgroepen zou hebben en alleen in huisvestingstermen en ruimtelijke ordeningsbegrippen zou spreken iedereen dan toch zegt: ‘we hebben je wel door, ondertussen ben je toch bezig met immigratie en integratie!’. Dan kun je het ook maar beter hardop zeggen. Ik zou misschien ook schrikken van mezelf als ik dat in de krant zou lezen maar ik heb het vertrouwen in mezelf dat ik op een goede manier met het vraagstuk omga." Zijn uw ouders trots op wat u heeft bereikt? Zijn gelaatsuitdrukking verandert alsof we een gevoelige snaar raken en dan zegt hij "ja", aarzelt even of ie meer van zijn vreugde daarover moet laten zien maar pakt het dan toch weer snel in met een: "dat is alvast mooi meegenomen".

Bron: Connie van den Broek: Ora et labora op de Coolsingel, IDee 2002 nummer 5, oktober 2005

Ik ben benieuwd wat de man nu eigenlijk miszegd heeft en of hetgeen de man hier benoemde nu reden moet zijn voor een met veel bombarie gelanceerd mediacircus. Ik ben ook benieuwd waarop de aanklacht van enkele islamitische zelforganisaties stoelt en wat zij voor argumenten gaan aandragen in hun poging Pastoors veroordeeld te krijgen.

Het wordt hoog tijd dat media en zelforganisaties die voortdurend een mediacircus creëren zelf voor smaad worden aangeklaagd en veroordeeld tot betaling van alle gerechtelijke kosten die met het aanspannen van hun smaadprocessen samenhangen. Dit zal ongetwijfeld gevolgen hebben voor een vrijer klimaat van meningsuiting waarin door middel van verificatie en argumentatie kan worden ingegaan op verkondigde meningen. Tevens zal het positieve gevolgen hebben voor de huishoudpot van onze overheden. Wellicht bekort het zelfs de lengte van uitschuifbare lange tenen en voorkomt het dat begrippen als discriminatie en racisme tot comtainerbegrippen verworden.