Ben bir çiçeğim

Güneşe hasret toprağı dert renginde

Baharı beklerim gelmez bir türlü mevsiminde

Ben bir ağacım

Meyvesi acı kökü sabit derinde

Yapraklarımı saldım göklere haber getirsin diye

Ben bir kuşum

Kanadı kırık uçamadım gök mavilerinde

Mutsuz oldum altın kaplı kafesimde

Ben bir sevdayım

Bahtı kara kavuşamadım yârime

Kayboldum yârin mavi gözlerinde

Ben bir dertli Suat'ım

Bıraksınlar beni kendi halime

Boyun eymem zaman denen zalime


Suat y.

Ziya 80 yasinda, yine oturmus her zaman ki cam kenarinda.
Disariyi seyrediyor, düsuncelere daliyor.
akli hep eski aci tatli hatira larin da.
Nerede oldugunu biliyor, bir bakim evinde.
Ne zaman geldigi kimin umurunda?
Bir delikanli beliriyor Ziyanin yaninda.
Tanidik geliyor bu yabanci delikanli.
Cikaramiyor, belki aklinin, belki de dilinin ucunda.
Ziya; "Siz kimsiniz?"
Yabanci; "....Ben....se....og... tanidinmi?"
Yas ermis kemale kulaklari da duymaz olmus yaslanmis ziya.
Bir vakit oglu getirmisti bakim evine.
Oglu bir geldi, iki geldi ziyaretine,
sonra bir mektup yazmis, ziya hatirliyor simdi son satirlari
"kusura bakma baba, zamanim yok, islerim bitince gelirim bir ara"
Ziya nin yureginde bu satirlar bir yara.
Bir yabanci delikanli beliriyor Ziya nin kenarinda.
Ziya bakiyor yabanci ya, delikanli da Ziya ya.
Bu genc tanidik geliyor ziya ya,
ziya cikaramiyor, ya bir arkadas ya bir akraba.
Ziya; "Siz kimsiniz bey efendi?"
Delikanli yine anlatiyor "..en nin ....lunum.....tanimadinmi?......"
Ziya yorgun, delikanliyi dinlemiyor, aklina cok sorular takiliyor.
Ziya; "Oglumu görür seniz selam soyleyin gelsin, cok ozledim... söylersiniz degilmi?"
Yabanci onaylar sekilde gözleri yasli kafasini salliyor.
Ziya selam göndermenin rahatligi icerisin de tatli bir uykuya daliyor.
O sirada Hemsire geliyor "Babaniz uyumus uzerini ortelim, Yine mi hatirlamadi sizi.
Delikanli gözleri yasli "yine hatirlamadi canim babam, bu gunde hatrlamadi beni babam."
Hemsire "Yaslilik, artik biraz zor hatirlar, Onun tek avuntusu gecmiste kalan hatiralar."
...............
......
..


Suat y.

Bir yeşil tepenin yamacında yaşlı bir ağaç yaşarmış
Bir tarafı uçurum bir tarafı yeşillik çimenmiş.
Çok yıllar yaşamış, çok günler, çok insanlar görmüş.
Ama bu güne kadar onun gibisini hiç görmemiş.
Onun gibi güzeline ömrünce rastlamamış.
Güzel bir kızmış bu, yaşlı ağacın yamacında dolaşırmış.
Güzel olduğu kadarda soğukmuş.
Ağaca sırtını yaslar onunla derdini paylaşırmış.
Kızın derdi yalnızlıkmış.
Eh buna da biraz kendi sebep olmuş.
Hiç bir şeyi beğenmez kendinden başkasını da sevmezmiş.
Ağaç yüreğine söz geçirememiş ve kıza âşık oluvermiş.
Gel gelelim o güzel kız onu hiç görmezmiş.
Sadece gölgesinden faydalanır ve orada eğlenirmiş.
Yaşlı ağaç ateşsiz yanmış, yanıp tutuşmuş.
Kıza yalvarmış yakarmış, bir kere bana bak,
belki sende beni seversin demiş.
Ama güzel kız ona hiç bakmamış.
Sadece gölgesinde dinlenmiş.
Her gün ağacın yanına gelir yeşil tarafında eğlenirmiş.
Aradan zaman geçmiş, ağaç kızdan umudu kesmiş.
Yüreğindeki aşkı söküp atmış,
yerini de umursamazlığa vermiş yanına da birazcık nefret katmış.
Nede olsa bir zaman o kız onun yüreğini yakmış.
Kız geldiğinde gözlerini yummuş kızı duymamış.
İşte o günden sonra ağaç duygularını bedeninden atmış.
Yine o güzel günlerden biriymiş kız her zamanki gibi gelmiş.
Ama bu gün o olağan günlerden değilmiş.
Ne olduysa kız ağacın yeşil tarafından uçurum tarafına geçivermiş.
Kızın ayağı uçuruma kaymış tam yuvarlanmaya başlamış.
Anında ağaca sarılmış ağacın dallarını yakalamış.
Sımsıkı tutmuş bırakmamış, kızın ağırlığı ağacı yerinden sarsmış.
Ağaç bir kıza bakmış birde uçuruma.
Sonrada kızın gözlerine bakmış kız ona gene bakmamış.
Kız sadece tutunacak dal aramış.
Ağaç, bırak beni aşağıda daha sağlam dallar var onları yakalarsın demiş.
Kız ağacı dinlememiş, inadından vazgeçmemiş.
Hem ağacı bırakmamış, hem de ağaca bakmamış.
Toprak ağaçla kızı fazla çekmemiş.
Yeter artık sizinle uğraşamam demiş.
Onları uçuruma bırakıvermiş.
Kız hem kendine, hem ağaca yazık etmiş, inadına kurban gitmiş.
Giderken ağacıda yerinden yurdundan etmiş.

- Suat Y. –