Ziya 80 yasinda, yine oturmus her zaman ki cam kenarinda.
Disariyi seyrediyor, düsuncelere daliyor.
akli hep eski aci tatli hatira larin da.
Nerede oldugunu biliyor, bir bakim evinde.
Ne zaman geldigi kimin umurunda?
Bir delikanli beliriyor Ziyanin yaninda.
Tanidik geliyor bu yabanci delikanli.
Cikaramiyor, belki aklinin, belki de dilinin ucunda.
Ziya; "Siz kimsiniz?"
Yabanci; "....Ben....se....og... tanidinmi?"
Yas ermis kemale kulaklari da duymaz olmus yaslanmis ziya.
Bir vakit oglu getirmisti bakim evine.
Oglu bir geldi, iki geldi ziyaretine,
sonra bir mektup yazmis, ziya hatirliyor simdi son satirlari
"kusura bakma baba, zamanim yok, islerim bitince gelirim bir ara"
Ziya nin yureginde bu satirlar bir yara.
Bir yabanci delikanli beliriyor Ziya nin kenarinda.
Ziya bakiyor yabanci ya, delikanli da Ziya ya.
Bu genc tanidik geliyor ziya ya,
ziya cikaramiyor, ya bir arkadas ya bir akraba.
Ziya; "Siz kimsiniz bey efendi?"
Delikanli yine anlatiyor "..en nin ....lunum.....tanimadinmi?......"
Ziya yorgun, delikanliyi dinlemiyor, aklina cok sorular takiliyor.
Ziya; "Oglumu görür seniz selam soyleyin gelsin, cok ozledim... söylersiniz degilmi?"
Yabanci onaylar sekilde gözleri yasli kafasini salliyor.
Ziya selam göndermenin rahatligi icerisin de tatli bir uykuya daliyor.
O sirada Hemsire geliyor "Babaniz uyumus uzerini ortelim, Yine mi hatirlamadi sizi.
Delikanli gözleri yasli "yine hatirlamadi canim babam, bu gunde hatrlamadi beni babam."
Hemsire "Yaslilik, artik biraz zor hatirlar, Onun tek avuntusu gecmiste kalan hatiralar."
...............
......
..


Suat y.