imho... iyho...

Długie spanie, kąpiel, zero wysiłku, syf w pokoju, ewentualnie jakieś sprzątanie na dysku, żarcie, picie, motorola, drobne i większe zakupy na obóz. No, tak wyglądają wakacje. Humor mi dopisuje, chociaż, biorąc pod uwagę sytuację, nie powinien. Cieszę się pogodą, lenistwem, spaniem do 11:11 i życiem.

Jest dobrze w każdym razie. Odebrałem sobie dowód, mogę chadzać do sklepu po wszystko. Zamówiłem jakieś pierdoły na allegro, pewnie się przydadzą. Ogólnie - jest tak, jak lubię. Wokół głośna muzyka, a ja tylko uchylam okno, by przewietrzyć pokój i piszę.

Gdyby nie to, jak zgrubłem ostatnio, to może zastanowiłbym się nad sentencją "życie jest piękne". Ale na razie ograniczam się do "podoba mi się tak, jak teraz jest".

Pzdr

Wychodząc z założenia, że, gdy ma się za dużo do powiedzenia, lepiej milczeć, piszę tylko dlatego, by nikt nie pomyślał, że już z tym skończyłem. Sporo przecinków, sporo orzeczeń w poprzednim zdaniu... Zastanawiam się, w jakim stopniu było ono niepoprawne. Mniejsza o.

Dzisiaj się przeraziłem dosyć, bo, o mały włos, uwaliłbym moją Motorolę. Zwykła zabawa we wgrywanie firmware i innych grup kodowych skończyła się tak, że telefon startował tylko w bootloaderze. Wgrałem przygotowaną wcześniej kopię działającego firmware - to samo. Cały najświeższy backup, jaki posiadałem - dalej bez poprawy... Przerażony nie na żarty (i nienażarty też, ha ha ha... :|) sięgnąłem po ostateczną deskę ratunku - pierwszą kopię, zupełnie surową, bez żadnych naniesionych przeze mnie zmian. Coś w stylu "2 dni ciężkiej roboty znikają w 10 minut". Wgrałem. Błagając w duszy, by się udało, nerwowo spoglądałem na telefon. I jest. Zwycięstwo. Sukces! Odpaliłem telefon, później znów nagrałem najświeższą kopię i prawie nic nie utraciłem. Hahaha! Triumf! L9 chodzi szybko, sprawnie i ma prawie wszystkie opcje, których nie miała, a za nimi tęskniłem.

Poza tym... Zrobiłem z nią już chyba wszystko, co było możliwe do zrobienia. Przynajmniej na razie. W wakacje może skombinuję jeszcze slang ;D


Aha... Dzięki serdeczne dla widowni, która - z tego co widzę - odwiedza mnie tu dość często. Nie wydaje mi się, bym szczególnie zasłużył na takie stałe wizyty, ale jestem za nie wdzięczny : )


Aha 2 - na topie:

1. Limp Bizkit (dzisiaj skołowałem dyskografię)
   
2. Sweet Noise
   
3. Cypress Hill (koncertowe)
   

Mimo naprawdę ciężkiego lenistwa, które dopadło mnie ostatnio, poczyniłem dzisiaj pewne postępy. Na weekend zaplanowałem napisać 4 wypracowania i przejrzeć kartkę z zagadnieniami na ustny. Wczoraj nie zrobiłem nic prócz stwierdzenia, że kartkę gdzieś mi wcięło...

Dzisiaj właściwie też nie zrobiłem nic. No, może poza tym, że rozejrzałem się dokładniej za kartką i ją odnalazłem. W związku z tym nie muszę nikogo prosić, żeby mi ją pożyczył/skanował/wysyłał. Udało mi się też znaleźć jedno prawie w całości skończone wypracowanie, którego nie wiem czemu nie oddałem. Można powiedzieć, że znów przetrwoniłem pół dnia nie robiąc niczego. Można też powiedzieć, że widać znaczny postęp... Wszystko zależy od punktu widzenia.

Aha. Żeby nie było, że nie robię zupełnie nic - zainstalowałem nową Operę 9.50. Jest świetna. Mimo pewnych problemów na początku (stary skin strasznie się gryzł, musiałem ustawiać wygląd od nowa i do tego przypomnieć sobie hasło do poczty...) pracuje się na niej bardzo wygodnie. Odnoszę wrażenie, że wszystko działa szybciej, lepiej, ładniej i w ogóle pozytyw.

Powróciłem do Sweet Noise'a. Ostatnio tak namiętnie słuchałem tego zespołu, gdy kończyłem podstawówkę... Powód? Nastrój. Potrzebowałem zmiany w klimacie. A Sweet Noise to dobra muzyka i dobry tekst. Nawet pochwalę się, że dwie z moich nielicznych, oryginalnych płyt to właśnie SN... Miałem też kiedyś koszulkę i bluzę, tak mi się przypomniało. Dostałem na urodziny. Koszulka się podarła, a z bluzy wyrosłem... Stare dzieje.


to oczywiście "Revolta" i "Czas ludzi cienia"

A teraz? Teraz leci "Gdzie jesteś". A później zapuszczę sobie chyba "Z ukrycia i cienia". I pewnie ze 3 razy przesłucham fragmentu od 2:18 do 2:37, bo naprawdę uważam go za mistrzowski. O, nawet zarzucę cytatem, taki mi pomysł do głowy wpadł.

(Wszystko co dla was mam)
Nie znam dnia i nie znam godziny
Nie udaję i nie mam siły
Wyrzucam słowa proste nie wiem gdzie trafiają
Nie wiem czy coś burzą nie wiem czy zmieniają
Milczenie jest zgodą, więc koniec milczenia
Wychodzę sam z ukrycia i cienia
Pierdolę wasz system porządek i ład
Idę w ciemności tam gdzie ślad

Oczywiście nie chodzi tylko o tekst, ale o sposób wymowy, dźwięki i wszystko. W każdym razie robi na mnie wrażenie za każdym razem, gdy leci.



Przy okazji - czarne style zawsze szybko mnie nudzą i męczą, więc pewnie niedługo wrócę do jakiegoś białego tła.