Tuesday, 1. September 2009, 06:06:15
عكاسی از دختری كوچك كه روی شانه پدرش نشسته است یك موضوع است و عكاسی از یك كودك تنها در یك مكان عمومی هم موضوعی كاملا متفاوت است. "جان برانلو" كه یك عكاس خیابانی حرفهای است به من نصیحتی كرد، گفت در نظر بگیر اگر دختر كوچك شما یك روز خانه بیاید و بگوید پدر، امروز یك مرد در پارك عكس مرا گرفت، چه فكری میكنید. چه تجهیزاتی لازم است؟ براحتی می توان گفت از هر دوربین قابل حملی میتوان استفاده كرد. ولی از روی تجربه می توان گفت كه دوربینهای رنج فایندر بدلایل مختلفی ارجحیت دارد. این دوربینها بخاطر اندازه كوچكتر و قیافه خاصشان كه در دید غیر عكاسان چندان جدی به نظر نمیرسند بهترند. مثلا به كسی كه یك دوربین Nikon F5 با لنز 70-210mm Zoom در دست دارد عكاس حرفهای میگویند، ولی كسی كه یك Leica M6 با لنز 35mm دارد را چندان جدی نمیگیرند. البته در این نوع عكاسی بیشتر روی دست عكاسی میشود و دوربینهای رنجفایندر با بخاطر اینكه آینه متحرك و مكانیزمهای مربوطه را ندارند، معمولا قادر به گرفتن عكسهایی شارپتر در سرعتهای یكی دو گام پایینتر شاتر نسبت به SLR ها هستند.
Saturday, 15. August 2009, 16:07:54
هر چه شلوغی بیشتر باشد، محدوده حریم خصوصی افراد كوچكتر میشود. هر چند حریمی را كه فرد برای خودش محفوظ میداند و انتظار دارد دیگران رعایت كند تا حد زیادی به فرهنگ هر جامعه بستگی دارد. در بعضی از كشورها بیشتر از سایر جاها مردم بصورت عادی در انظار عمومی میایستند، صحبت میكنند و بیشتر هم را در آغوش میگیرند. اما قوانین ننوشته عمومی همه جا حاكم است. در یك نمایشگاه، در میان راه یك كارناوال، در یك اتفاق ورزشی، رژه، كنسرت یا مراسم عمومی، نیاز مردم به حریم شخصی و بنابر این به تنهایی كاهش مییابد. سطح تحریك احساسات نیز در این گونه وقایع بالاتر است كه باعث كاهش احساس نیاز به حریم بیشتر میشود. در بیشتر این موقعیت ها مردم سرگرمند و بنابر این راحتتر با موضوعات مختلف برخورد میكنند. بدترین وضعیت شلوغی را میتوان یك آسانسور پر از جمعیت تصور كرد. مردم در فضایی كوچك به صورت شانه به شانه با غریبهها ایستادهاند. در چنین شرایطی شاید گرفتن عكس یك تعرض غیر قابل تصویر باشد، هر چند كه انجام آن عملا غیر ممكن هم نیست. اطلاع از چنین موضوعاتی برای عكاسی خیابانی موثر و جالب بسیار مهم است. اگر دوربین را در صورت كسی بگیرید كه تنها روی نیمكت خالی یك پارك در حال مطالعه است، به احتمال زیاد با برخوردی خشن روبرو خواهید شد. اما میتوانید خیلی راحت به كسی كه در میان یك جمعیت در حال تماشای بازی فریزبی كودكان است حتی نزدیكتر از موقعیت قبلی شوید. بیان داستان در یك عكس تكی فرض كنید از میلیونها كارمند در كنار هم در حال كار پشت ماشین تحریرشان، یك عكس اتفاقی میگیرید، این عكس اگر خیلی lممتاز و عالی نباشد، حداقل یك عكس جالب خواهد بود. اما چه چیزی برای گفتن دارد؟ من فكر میكنم برای اینكه یك عكس خیابانی موفق باشد باید چیزی در صحنه بصورتی معنادار با عكاس حرف بزند، حتی اگر چیزی باشد كه فوری هم آشكار و قابل تشخیص نباشد. عكاسی خیابانی موثر بیان یك داستان در یك عكس است، نه فقط ثبت ساده چیزی كه در زمان و مكان مشخصی وجود داشته است.
Saturday, 1. August 2009, 15:03:50
" در عكاسی، خلاقیت یك فرآیند سریع و لحظه ای است، یك فوران است، یك عكسالعمل است. گذاردن دوربین در خط آتش چشم ها، و ربودن لحظه با این جعبه كوچك هر زمان كه صحنه ای شما را متحیر ساخت، قاپیدن لحظه در میان هوا، بدون كلك، بدون اینكه فرصت دور شدن به آن بدهید. انگار یك نقاشی خلق می كنید، در هر همان دم كه عكسی را میگیرید." هنری كارتیه برسون مقدمه این روزها مرا بیشتر بخاطر عكسهای منظرهام میشناسند، ولی من كارم را بصورت یك عكاس مستندنگار و فتوژورنالیست شروع كردم. این دوره عمدتا بین دهه 60 تا 70 بود. اخیرا دوباره به عكاسی در خیابان بازگشتهام و سعی در كشف مجدد این جنبه از عكاسی دارم. عكاسی خیابانی و حریم خصوصی عكاسی خیابانی مستلزم نزدیك شدن به مردم است، غالبا خیلی نزدیك. برای این كه در چنین شرایط عكاسی موفق باشید شما باید در صحنه باشید، جزئی از آن، نه یك ناظر دور، و این بدان معنی است كه با لنز واید عكاسی نمایید، لنزی كه حداكثر 50 م.م. باشد. با یك لنز زاویه باز شما یك شریك در صحنه هستید و با تله فتو در بهترین حالت یك ناظر و در بدترین حالت یك فضول محسوب میشوید. عكاسی به این طریق به معنی وارد شدن در حریم خصوصی معمول مردم است.. به همین خاطر مكانهایی مانند خیابانهای شلوغ شهرهای بزرگ، میان راهها، كارناوالها، رژهها و نظایر آن مكانهای مناسبی برای این نوع عكاسی هستند.
Friday, 31. July 2009, 17:13:09
سلام
خوشحالم این جا هم خانه ای دارم...