เว็ปไซต์ คุณสันต์ ชวนเที่ยว ถ่ายภาพ และอื่นๆ

ว่าไปแล้วชีิวิตคนเราก็เหมือนกับรูปอัศวินที่เห็น เมื่อปีก่อน ผมเขียนบทความ แปลเรื่องรถไฟจำลอง ให้กับเว็ปไซต์
Trainsforthais.com เพื่อนเก่าแก่ ของผม ไม่นึกเลย 2 เดือนที่ผ่านมาก็ยังเขียนให้อยู่ วันนี้ ต้องกล่าว อำลา กันก่อน
เพราะ ช่วงเวลาที่แวบ ไปเขียนให้ อย่างสนุกสนาน นั้น คงไม่ได้แล้ว เพราะเพื่อน ตัวแสบ ทีมที่ทำเว็ปด้วยกัน และ ยังร่วมกันทำ
ธุรกิจอื่นๆ ทวงว่า ต้องมาละเลงฝีมือใน Blog ของพวกเราด้วยดิ ได้ไงๆ เอ็งจะลงแต่ไอเดียและ เชิด รอให้เพื่อนๆ เขียน
แล้ว Blog โตเอาๆ แล้วเองก็แค่เข้ามาตอบๆ นิดๆ หน่อย ไม่้ต้องทำอะไร แบบนี้ไม่สวยนา

ผมฟังมันพูดแล้วก็ เออ รู้ใจตูจริงๆ ฮ่ะๆๆๆ ก็แบบว่า มันสบายกว่ากันครับ ระหว่างคนมาตอบๆ กับคน ตั้งกระทู้่ ที่เขียนยาวๆ
ผมล่ะเขียนยาวๆ มา ผมรู้ดี มันต้องต่อสู้่กับอะไรหลายๆ อย่าง เช่น

1.เอาชนะตัวเอง ว่า ทำไมตูต้องเขียนเนี่ย
2.บางทีเขียนก็ไม่มีคนสนใจอีก
3. บางที ถูกเหน็บ ก็มี แต่ก็นะอ่านกันจริงๆ

ข้างต้นเป็นประสบการณ์จากการท่องเว็ปนะครับ ไม่ใช่จากผมเอง คือสังเกตุมา ในไทย หาคนเขียนบทความเป็นเรื่องเป็นราว
ยากมาก เพราะ บางคนรู้ แต่เขียนไม่ได้ บางคนเขียนได้ แต่น้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง บางคนเขียนได้แต่เิิยิ่นเย้อน่าเบื่อ

หลายคนเลย เรื่องอะไรจะเขียนเล่า มาตอบๆ มาดูๆ สบายใจกว่า

เมื่อคิดได้ดังนี้ เอาล่ะ เพื่อนเรา แต่ละคนก็เขียนพอประมาณ แต่หากไม่ยอมมาเขียนให้ล่ะก็ คราวนี้ Blogคงร้าง แหงมๆ เพราะว่า
ทุกท่าน เก่งคอม เก่งธุรกิจ มากกว่างานเขียน ผมพอมีความสามารถบ้างก็ต้องรับ เขียนให้ล่ะครับ

เมื่อเป็นดังนี้ เวลาแวบมันก็มีของมันจำกัด เมื่อช่องแวบ เท่าเดิม ก็ต้อง แวบ มาเขียนให้ที่นี่ก่อน ผมจึงเสียดายมากๆ เพราะว่า
Trainsforthais.com นั้น เป็นที่ที่ผมเขียนเรื่องที่ผมรัก คือ รถไฟจำลอง แต่หากยังเขียนอยู่ เพื่อนที่นี้ คงด่าผม ไม่เลิก
ดังข้อความข้างต้น ฮ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มึนไม่เลิกล่ะครับ

ผมกำลังคิดต่อรองกับเพื่อนๆ อยู่ ไว้จะขอวันหยุดยาว ที่ไม่ใช่เสาร์อาทิตย์ คงขอแวบไปเขียนเรื่องรถไฟจำลองที่ผมรักล่ะครับ
กลับไปที่ต้นบทความ ชีวิต จึงเหมือนอัศวิน ที่เร่ร่อน ทำภาระกิจ ผจญภัย ไปเรื่อย โชคชะตา หรือ จะลิขิตเราได้ หากเรา มีสติ
เส้นทางเดินของเรายังอีกยาวไกล ดังคำพระท่านว่า

คนจะล่วงทุกข์ได้ด้วยความเพียร

ผมคงต้องเขียนกันอีกยาวล่ะครับ บทความที่เป็นทั้ง การท่องเที่ยว ถ่ายรูป และอื่นๆ ต้องประชุมกันอีกที กับเพื่อนๆ ว่าจะทำอะไรต่อ
วันใดตั้งเว็ปไซต์ได้คงจะมีเวลาว่างมากขึ้น แต่มันจะนานแค่ไหน อัศวินชักหนาวๆ ล่ะครับ

พบกันกับบทความต่อไป แทบทุกวัน

คุณ HO