เว็ปไซต์ คุณสันต์ ชวนเที่ยว ถ่ายภาพ และอื่นๆ

ถึงผู้มีความสุนทรีย์ในการท่องเที่ยว

ผมคุณสันต์ ทำงานด้านคอมๆ เน็ตๆ มากว่า 10 ปี ภูมืใจหน่อยๆ ที่อยู่ในคนไทยกลุ่มแรกๆ ที่ทำ อาชีพด้านเน็ต มาตั้งแต่แรกเข้ามาในเมืองไทย เอาเป็นว่าเรื่องเน็ต ผมพอจะรู้แทบทุกเรื่องล่ะครับ แต่วันนี้ผมมิได้มาโม้ เรื่องความ
สามารถทางไอที ของตัวเองแต่ประการใด เพราะว่า ผมต้องการมาเล่าเรื่องการท่องเที่ยวของผมให้เพื่อนๆ ได้ฟังกัน

ตัวผมเองเป็นคนชอบเดินทาง แต่การเดินทางของผมไม่ค่อยเหมือนเพื่อน ทั้งนี้เพราะผมไม่ได้ไปเที่ยวไหนไกลเลย
แต่เที่ยวอยู่ในถิ่นของผมนี่ล่ะ บังเิิิอิญว่าถิ่นที่ว่า เป็น กรุงเทพฯ เมืองที่คนตกท่อ มันเลยเที่ยวได้ไม่หยุึดไม่หย่อน มีที่ให้ไปเยอะ
เกินเหตุจริงๆ คือผมอยู่มา 10 กว่าปี ยังเที่ยวไปทั่วเลยครับ

ผมจะเน้นการเที่ยวแบบ ขาว คือ ไร้มลพิษ ไม่ล่อแหลม ดังนั้น หากท่านจะมามองหา ที่เที่ยวกลางคืน Blog นี้ ไม่มีให้ท่านอ่าน
เชิญ หาตามที่อื่นๆ ได้ทันที เพราะผมตั้งใจว่าจะเ้ขียนให้ ผู้ใหญ่เที่ยวได้้ เด็กเที่ยวดี ครับผม

Blog ของ Opera ถือว่ามีบุญคุณกับผมพอควรเพราะ เปิดง่าย ไม่ต้องโดนตรวจโน่นนี่ ไม่ต้องขอเลขบัตรให้ยุ่งยาก สมัครแล้วยืนยันก็ผ่านทันที ง่ายๆ ครับ ผมเลยเลือกใช้ที่นี้ เอาล่ะมาเล่าเรื่องการเที่ยว จตุจักรกันดีกว่าครับ Blog นี้ ถือว่า
เป็นโครงการนำร่องของผม หากมีเื่พื่อนๆ สนใจกันพอควรก็จะเปิดเว็ปไซต์ สักแห่งขึ้นมาในอนาคตเพื่อมารองรับ อย่าลืมตาม
ไปให้กำลังใจกันให้ตลอดนะครับผม :-)






หลังจากเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินมาถึง สถานีกำแพงเพชร ก็มิรอช้า รีบเดินครับ เพื่อจะไปออกที่ ในตลาด สวน จตุจักร แต่ก็เจอ โครงการร้านค้าตามในรูปเสียก่อน ที่จะขึ้นบันไดเลื่อน เลยต้องถ่าย ไว้เป็นที่ระลึกครับ อ้อ ผมไปวันที่ 19 เมษายน พ.ศ.2551 ครับ
และหลังจากภาพนี้ ก็ร้อนสุดๆ จนกว่าจะได้กลับล่ะครับ อุตสาห์เชื่อประกาศของกรมอุตุฯว่า วันนี้ฝนจะตก ฮา ร้อนเชียว....




บันไดเลื่อนเคลื่อนตัวช้าๆ สู่พื้นเบื้องบน ไอร้อนเริ่มลอยมาสัมผัสผิว เอ้า ยังเจอป้ายโฆษณาเจ้าเดิมอีก เลยนึกได้ว่า เอ๊ะเมื่อกี้ในรถไฟใต้ดินเรามาพร้อมกับน้องกลุ่มหนึ่งที่แต่งตัีว มีสีสรร ถือป้ายของโครงการนี้มาด้วย ใช่เลย ท่าทางจะเป็น
กลุ่มฟรีเซ็นเตอร์ ล่ะไม่ผิดแน่ๆ



และแล้วไม่ผิดที่คิดไว้ น้องกลุ่มนั้นที่ขึ้นมาจากสถานีก่อนผม เริ่มงานของเขาพอดี โดยการ เต้นคล้ายๆ เชียร์ลีดเดอร์
ประมาณว่า วี้ด บึ้ม แล้วก็ล้มลงนอน ผมรีบถ่ายไว้ทันที เพราะ ตากล้่องขี้โม้ส่วนมากจะเก็บช็อตสวยๆ ผมเลยชิงถ่ายช็อต
ที่คนมองข้าม นอนบนพื้นไม่เห็นหน้านี่ล่ะ อิอิอิ เชื่อว่าัวันนั้นคงเป็นคนเดียวที่แหวกแนวขอรับ



ยืนดูน้องๆ เต้น เป็นกำลังใจให้สักหน่อย เห็นตากล้อง เก่งบ้าง ไม่เก่งบ้าง ทำเป็นเก่งบ้่าง มองค้อนว่า
ยืนนานแล้ว ขวางทางกล้อง เลย ยกสัมปทานที่ยืนให้เดินไปที่ร่มๆ ดีกว่า หันมาเห็นป้า กับเพื่อนๆ ขาย
ของกระจุกกระจิก เลยขอถ่ายหนึ่งรูป



ผ่านไปอีกหน่อยกำลังร้อนได้ที่ ก็มองเห็นไม้แกะสลัีกหลากหลายรูปแบบ จากการที่สัมผัสชาวต่างชาติมา
ผมกล้าบอกว่า ร้านนี้ตั้งถูกที่ เพราะ เขาชอบมองหาศิลปะเพื่อซื้อหากลับไปครับ แต่ว่า เห็นเศียรพระแล้วใจหาย
เพราะฝรั่ง ท่านจะรู้ไหมว่าควรจะวาง บูชาอย่างไร นอกจากคิดจะเอาไปประดับห้องอย่างเดียว อืม น่าคิดนะครับ
แต่หากมองอีกด้าน นี่อาจจะช่วยลดการลักลอบตัดเศียรพระได้หรือเปล่า ขอฝากไว้เป็นการบ้านครับ



เอาล่ะครับ มาคุยเรื่องน่าสนใจ สนุกๆ กันบ้าง นั่นไง เอ๊ะ พี่ชายคนนี้แกกำลัง คุยล้งเล้ง กับใคร
คุยได้คล่อง น่าจะเป็น กวางตุ้ง นะ ผมเดาเอา ชายคนนั้่น คุยด้วยอย่างทึ่งๆ ว่าคนไทยเก่งแฮะ คุึยภาษาเขาได้
ไม่มีอะไรครับ พี่แกกำลังสาธิตการใช้เชือกและห่วงเล่นกล อิอิอิ งานนี้ ผมเสร็จแกด้วย ซื้อมาเรียบร้อยแต่
ผมว่าคุ้มนะผมได้ความรู้ใหม่มา 1 อย่าง คือ เชือก กับห่วงนี่เล่นกลได้ อย่างเหลือเชื่อ ได้เคล็ดวิชามาด้วยเงิน
50 บาท คุ้มล่ะครับ เอาไว้หลอกเพื่อนๆ ให้เกิดความสนุกสนาน ได้ ตลอดชีวิต ขอรับ แถมยังเอาไปสอน ต่อๆ ไปได้อีก
50 บาท ถูกมากๆๆๆๆๆ


เอ้าให้เห็นหน้าตาท่านอาจารย์ผู้ให้เคล็ดวิชากันหน่อย พี่แกใจดีครับ หลังจากซื้อแล้ว พี่เขาจะพาแยกออกไป
เพื่อแนะว่าเึคล็ดลับอยู่ตรงไหนทำอย่างไร ไม่ยากครับ ใครๆ ก็ทำได้ ครับผม


เดินไปอีก ไม่เกิน 15 ก้่าว อ้าวมีอีกแล้ว คราวนี้เป็นแผงขายอุปกรณ์เล่นกลนานาชนิืด โดยเด็กหนุ่มไฟแรง
คนมุงมากไปหน่อย ผมเลยต้องเดินอ้อมมาถ่ายด้านหลัง เอาให้เห็นรูปอุปกรณ์ น่าจะพอครับ


มีซุ้มใหญ่ที่เดียวจากวัดพระบาทน้ำพุที่มาเปิดจำหน่ายผลิตภัณฑ์และรับบริจาค หากผมให้ข้อมูลคลาดเคลื่อน
ขออภัยด้วยครับ มีอีกภาพครับ ท่านใดมีศรัทธาติดต่อช่วยเหลือ ได้ตามหมายเลขในภาพ


ผมเดินข้ามฝั่งไปยังด้านหลังตึกบัญชาการ ผ่านร้าน ลอดช่อง แสนอร่อย ร้านนี้ว่างๆ ไปลองครับ หอมชื่นใจกะทิจริงๆ
ไปเจอคุณลุง จิว เม้ง ท่่านใจดี โอภาปราศัยกันเอง พร้อมแนะนำหลังสือทางการพยากรณ์ดีๆ ให้ผมหนึ่งเล่ม ชื่อร้าน
วันสงกรานต์ เพราะอยู่ที่ซุ้ม 13 วันสงกรานต์พอดี ร้านนี้ ดูโหงวเ้ฮ้งฟรีครับ เลี้ยงน้ำชาด้วย ใจดีที่สุึด ใครหาหนังสือ
โหราศาสตร์ ลายมือ โหงวเฮ้ง ตำรายาโบราณ ไปร้านนี้ไม่ผิดหวังครับ เอ้าด้านล่่างมีอีกมุมครับ ติดต่อ เบอร์คุณลุง
จิว เม้ง ได้ที่ 0867592614 ครับ ผมขออนุญาตแล้ว โทรไปสอบถามได้เลย


ตบท้ายสำหรับการเที่ยวจตุจัีกรในครั้งนี้กับรูป เครื่องเงิน สวยๆ และมีอีกมากกกกกกกก ครับทีี่เราเดินกันทั้งวันก็ไม่หมด
ทั้ง สัตว์เลี้ยง ต้นไม้ เสื้อผ้าและอื่นๆ มากมาย ของเก่า ของสะสม มีทั้งในรั้วนอกรั้ว แล้วแต่ว่าใครตาดีครับ ร้านหนังสือ มือสอง
และเก่า ก็สุดแสนจะตื่นเต้น ใครเป็นนักอ่าน ที่นี่คือสวรรค์แห่งหนังสือ ที่หนึุ่งในไทยขอรับ ผมหาเรื่องสั้นนิยาย อ่านประจำ
พร้อมๆ การสะัสมหนังสือ เก่าจริงๆ ไว้บ้าง เรื่องสั้นที่ผมอ่าน บังเอิญเป็นภาษาอังกฤษ ที่แผงต่างๆ เห็นว่าขายยากเอามาลดกัน
โครมๆ ทีละ มากกว่า 90 % ผมซื้อมาเหมือนได้เปล่า อิือิอิ เล่มละ 10 บาท 20 บาท หวานเลยครับ แต่ว่า เล่มที่ได้มา ก็
295 หน้า 300 หน้า คิดว่าคุ้มไหมล่ะครับ ยังมีัเรื่องเด็ดๆ ในจตุจักรอีกมาก ไว้วันหลังจะเล่าให้ได้ฟังกันอีกครับ วันนี้
กับบทความนี้ ขอสวัสดีก่อนครับ บายๆๆๆๆๆๆๆ งานเขียนสไตล์คุณสันต์ เขียนตามที่คิด ตามใจสบายครับ