...¡Que importa que me engañes si luego me sonríes! ¡Qué importa ser poeta o ser basura! Anoche pasé frío en el cuerpo y en el alma...
...beso a la luna, pa hacerte un feo,me da un deseo y pido el mango de una escoba, de lomo bravo, de pelos tiesos,para montarla o pa mover la sopa boba...
...cuánto tiempo perdido hoy nos grita el silencio unos hacen la guerra y otros miran al cielo. Ya no existe la vida solo hay gente en la calle que camina deprisa ya no habla con nadie, con nadie, con nadie, con nadie, con nadie...
...he salido a la calle abrazado a la tristeza:vi lo que no mira nadie y me dio vergüenza y pena...La justicia está arrestada por orden de la avaricia; el dinero que te salva es el mismo que asesina...
...los llantos desconsolados que estrangulan las gargantas; los ancianos encorvados: parece que la tierra les llama...
... a la sombra de mi sombra me estoy haciendo un sombrero; sombrero de largas pajas que he recogido del suelo... ...lo haré con el ala ancha,que casi llegue hasta el cielo pa' muchas veces no ver las cosas que ver no quiero...
Aqui deixo unha das mellores cancións destes Deuses. Neste traballo cos amigos de Quempallou. Seguide así a defender a nosa terra e o noso idioma, non cambiedes nunca.
Gracias a Dios ke te crew por facer músika e por facer da nosa lingua algo do que tar orgullosos, si vos gusta podedes descargar o novo traballo na sua web:Novo Disco
Esta canción pertence o ultimo traballo de Quempallou chamado Polo Aire. Este tema e o primeiro “hip-folk” da historia de Galiza.Aquí
Unha carballeira unha urbanización por cada montaña un parque eólico en cada areal un porto deportivo cen minicentrais para cada río
La vida muy lenta pasa
Pero que rápidas pasan las horas
En esta decadencia absoluta de
Traiciones locuras y egoísmos.
Cuanta violencia consumida
Cuanto violenta la ignorancia
Cuanto enfrenta la arrogancia.
Tantos bienes mal repartidos
Gobernados por hipócritas sin mesura
Gobernados por intereses e injusticias
Cuanta justicia mal aplicada
Cuanta justicia mal instaurada
Falta de vergüenza, falta de conciencia.
Vidas arruinadas por motivos judiciales
Vidas inacabadas por sistemas de barbarie
Vidas nonatas por avaros acorazados
Acorazados de mentiras, engaños y conveniencias
Quien mas tiene, mas puede
Quien no tiene, no puede ni intentarlo
¿Acaso nos merecemos esto?
Quien no tiene y no le dan porque no tenía
Nunca puede llegar a tener
Y quien tiene uno , le sobran tres..
No puedo soportar el dolor que me amenaza
El corazón , que me ahoga mis ilusiones
Y me confunde en mi evolución
Evolución retrasada por no señalar el camino
Camino angosto y tramposo
Solo puedes levantarte al caer
Y luchar por llegar a tu meta
Olvidemos lo banal
Centrémonos en lo carnal
Hablemos con los sentidos
Y sintamos lo que hablemos
Y gritando libertad.....
Las lágrimas que inundan
Porque es algo tan sencillo
Seguir tu vida y tu destino
El camino que te guía es el que has de seguir
El camino que te ofrecen no lo sigas
Confía en tus sentimientos
Vive la vida con intensidad
Con locura
Que no llegues a los 100
Y pienses en lo poco
Que has vivido...
Popularismo excesivo
De anomalías e desviacións
Pornografía esixida por la cultura aprendida
Xa pareces ignorante
Ou desfasado
Por no ver con naturalidade o progreso
A miña cabeza xira e ratifica
Que non é progreso, nin cultura nin bo facer
Tamén a bomba atómica progresou
E mailas armas de fogo
E a min non ma colan coa defensa do país
Si fosemos todos humanos
Non sufriría tanto a humanidade
Se nos movesen as emocións
No canto das comenencias e intimidacións
Que feliz sería vivir
A onde vamos chegar
Con esta comedia de institución que chaman vida
Que drama nos intentan vender
Que intriga na que o pobo plebeo vive
Tanta incultura a alta sociedade
Os que sacan a merda da túa vida
Mentres gardan a deles na casa
E eu río, ríome … deses
Que se fan chamar demócratas
Dictando antidictaduras
Aínda que sabemos que o malo heredase de antes
E vólvome a rir
E ríome deles, de todos, non hai bos nin malos
Todos son pésimos
Democracia con privilexios
para uns poucos e un "síntollo"
que nos sona a "Fódete" aos que quedamos.
Que angustia me apodera, tristeza
a que me leva.
E eu berroolleesssssss