Wierszydła i Tfurczość

Czym byłby człowiek bez pamięci?
Tak, niektóre wspomnienia bolą, rozszarpują na strzępy, przybliżają śmierć. Ale dzień taki jak ten, w swojej szarości, muzyce i rozpamiętywaniu wczoraj wydaje się, nawet jest tak nadrealny, że śmiejąc się tylko chcę wołać-trwaj chwilo!
Słowa, cisza, bliskość. Fizyczna bliskość i po prostu szczęście, że tak można. Przelotny śmiech, wielki śmiech, śmiech rzeka.
Za oknem deszcz stuka o szare niebo, wypłowiałe drzewa kołyszą się z zimna.
Trwaj chwilo, bo czym byłby człowiek bez pamięci wczoraj, bez dni zupełnie zatrzymanych w czasoprzestrzeni...


/6.5.07