Yokey My Blog Editor

เป็นเวลาหลายเดือนที่ต้องทำงานหนัก บางครั้งคนเราก็มีท้อให้เห็นกันบ้าง เวลาก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน บางครั้งเร็วจนเราลืมเลือนภาพในอดีต เพราะเรามุ่งมั่นไปสู่อนาคต และรอวันที่จะให้พรุ่งนี้มาถึง

หลาย ๆ ครั้งยังพบว่าโอกาสที่เราแสวงหานั้น ต่างก็ตั้งความหวังไว้ในวันพรุ่ง โดยเหตุนี้ทำให้เราต้องตามวันเวลาไปอย่างกระชั้นชิด แต่ก็ไม่เคยทันสักที

คิดใหม่...คิดได้แต่ทำลำบาก รู้ทั้งรู้ว่าหากเรายังตั้งความหวังไว้ที่วันพรุ่งนี้โอกาศที่เราจะคว้ามันได้ก็มักหลุดลอยไปอยู่เสมอ ๆ เพราะเวลานั่นเองที่เป็นตัวนำทางให้ห่างจากมือเราไปเท่า ๆ เดิมทุกวัน หากวันใดเราเหนื่อยล้า และเพียงลำำัพัง ปล่อยให้หายไปกับวันมะรืนรุ่งเท่ากับว่ามันห่างไกลไปกว่า

แต่...หากจะจับต้องและลงมือสร้างโอกาสนั้นในวันนี้เวลานี้ก็ไม่มั่นใจ การตัดสินใจในเรื่องใดเรื่องหนึ่งนั้นบางครั้งเปรียบเสมือนการชั่งน้ำหนัก

และแล้วเวลาก็ผ่านไปตามกาลอีกเช่นเคย จากช่วงชีวิตหนึ่งตามวัฎแล้วก็ย่อมมีช่วงความอ่อนล้า

พักเสียเถอะหากเราไม่แรงพอ นอนเสียเถอะหากเราต้องการความฝัน ทำมันเสียเถอะหากยังเพียงแค่คิด....







ณ เวลาที่นี้มันก็ช่างเหมือนกับ 6 ปีก่อน เพราะเราเองก็คิดแบบนี้ทุกที สุดท้ายก็ต้องนอนหลับฝัน เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยให้จิตนาการของเราเป็นจริงในความฝัน....